سوره البلد(90)
بخش منطقه
بِسْمِ اللَّهِ
الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام خدای بخشاینده بخشایشگر
لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿1﴾
1)
قسم یاد نمی کنم – به این منطقه
وَأَنتَ حِلٌّ بِهَذَا
الْبَلَدِ ﴿2﴾
2)
و تو اقامت داری به این منطقه
وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ ﴿3﴾
3)
و تولید کننده (پدر و مادر ) و تولید
شونده (فرزند )
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ
فِي كَبَدٍ ﴿4﴾
4)
و البته بدرستیکه خلق کردیم انسان را در
وسط
أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ
عَلَيْهِ أَحَدٌ ﴿5﴾
5)
آیا حساب می کند اینکه هرگز قادر نمی
شود بر او فردی
يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا
لُّبَدًا ﴿6﴾
6)
می گوید هلاک کردم مال متراکمی را
أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُ
أَحَدٌ ﴿7﴾
7)
آیا حساب می کند اینکه ندید او را فردی
أَلَمْ نَجْعَل لَّهُ
عَيْنَيْنِ ﴿8﴾
8)
آیا قرار ندادیم برای او دو چشم
وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ ﴿9﴾
9)
و زبانی و دو لب
وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ
﴿10﴾
10) و هدایت
کردیم او را به دو راهی (حق و باطل)
فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ
﴿11﴾
11) پس
متصرف نشد عقبه را
وَمَا أَدْرَاكَ مَا
الْعَقَبَةُ ﴿12﴾
12) و چه
دانا کرد ترا چیست عقبه
فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿13﴾
13) بازکردن
مراقبتی است ( زندانی – بدهکار- اسیر و ...)
أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي
مَسْغَبَةٍ ﴿14﴾
14) یا
طعام دادنی در دورانی که دارای گرسنگی است
يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ ﴿15﴾
15) یتیمی
که دارای قرابت است
أَوْ مِسْكِينًا ذَا
مَتْرَبَةٍ ﴿16﴾
16) یا درمانده
ای که دارای خاک نشینی است
ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ
آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ ﴿17﴾
17) سپس
بود از آنانکه ایمان آوردند و وصیت کردند به صبر - و وصیت کردند به بخشایشگری
أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ
الْمَيْمَنَةِ ﴿18﴾
18) آنها
اهل خیر اند
وَالَّذِينَ كَفَرُوا
بِآيَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ﴿19﴾
19) و
آنانکه کافر شدند به آیات ما ایشان اهل شر اند
عَلَيْهِمْ نَارٌ مُّؤْصَدَةٌ
﴿20﴾
20) بر - ایشان
است آتشی محاصره کرده شده
سوره الشمس (91)
بخش خورشید
بِسْمِ اللَّهِ
الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام خدای
بخشاینده بخشایشگر
وَالشَّمْسِ
وَضُحَاهَا ﴿1﴾
1)
قسم به خورشید و تابشش
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا ﴿2﴾
2)
و قسم به ماه آنگاه که از پی می آیدش
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا ﴿3﴾
3) و قسم
به روز آنگاه که درخشان کردش )اگر
زمین نچرخد و روز بوجود نیاید خورشید برای ما
نمایان نمی شود )
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا ﴿4﴾
4)
و قسم به شب آنگاه که می پوشاندش
وَالسَّمَاء وَمَا بَنَاهَا ﴿5﴾
5)
و قسم به آسمان و آنچه که بنا کردش
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا ﴿6﴾
6)
و قسم به زمین و آنچه که چرخاندش (حرکت وضعی وانتقالی )
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا ﴿7﴾
7)
و قسم به نفس و آنچه که پرداختش
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا
﴿8﴾
8)
پس الهام کرد او را شکافتنش ( حدود الهی
) را و تقوایش (حفظ کردن اصول راهنمای حق )را
قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا ﴿9﴾
9)
بدرستیکه رستگار شد کسی که نمو دادش
وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا ﴿10﴾
10) و بدرستیکه
رفوضه شد کسی که تباه کردش
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا ﴿11﴾
11) تکذیب
کرد ثمود بسبب طغیانش
إِذِ انبَعَثَ أَشْقَاهَا ﴿12﴾
12) آنگاه
که منبعث کردبه بدبختترش
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ
نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا ﴿13﴾
13) پس گفت
برای ایشان رسول خدا – ناقه خدا است و آشامیدنش
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ
عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنبِهِمْ فَسَوَّاهَا ﴿14﴾
14) پس
تکذیب کردند او را پس پی کردند او را (ناقه را ) پس استمرار داد ( عذاب را ) بر- ایشان
پروردگارشان بسبب بزهکاریشان – پس پرداختش
وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا ﴿15﴾
15) و نمی
ترسد (خداوند) عاقبتش را
سوره اللیل (92)
بخش شب
بِسْمِ اللَّهِ
الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام خدای
بخشاینده بخشایشگر
وَاللَّيْلِ
إِذَا يَغْشَى ﴿1﴾
1)
قسم به شب آنگاه که می پوشاند
وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى
﴿2﴾
2)
و قسم به روز آنگاه که درخشان می کند
وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ
وَالْأُنثَى ﴿3﴾
3)
و قسم به آنچه که خلق کرد مذکر و مونث
را
إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّى ﴿4﴾
4)
همانا سعی شما البته مختلف است
فَأَمَّا مَن أَعْطَى
وَاتَّقَى ﴿5﴾
5)
پس اما کسی که عطاء کرد و متقی شد
وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى ﴿6﴾
6)
و تصدیق کرد نیکوئی را
فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى
﴿7﴾
7)
پس بزودی آسانی می دهیم او را برای
آسانی
وَأَمَّا مَن بَخِلَ
وَاسْتَغْنَى ﴿8﴾
8)
و اما کسی که بخیل شد و غنی شدن را
جست
وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَى ﴿9﴾
9)
و تکذیب کرد نیکوئی را
فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى
﴿10﴾
10) پس
بزودی آسانی می دهیم او را برای دشواری
وَمَا يُغْنِي عَنْهُ مَالُهُ
إِذَا تَرَدَّى ﴿11﴾
11) و
کفایت نمی کند از او مالش آنگاه که بر افتاده شد
إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَى
﴿12﴾
12) همانا
بر ماست البته هدایت کردن
وَإِنَّ لَنَا لَلْآخِرَةَ
وَالْأُولَى ﴿13﴾
13) و
همانا برای ماست البته آخرت و نخستین (دنیا )
فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًا
تَلَظَّى ﴿14﴾
14) پس
اخطار کردم شما را به آتشی که زبانه می کشد
لَا يَصْلَاهَا إِلَّا
الْأَشْقَى ﴿15﴾
15) ملزم
نمی شود او را مگر بدبخت تری
الَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّى
﴿16﴾
16) آنکه
تکذیب کرد و رویگردانید ( از حق )
وَسَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى
﴿17﴾
17) و دوری
کرد او را (آتش را ) با تقواتری
الَّذِي يُؤْتِي مَالَهُ
يَتَزَكَّى ﴿18﴾
18) آنکه
می دهد مالش را نمو می کند
وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُ مِن
نِّعْمَةٍ تُجْزَى ﴿19﴾
19) و نیست
برای فردی نزد او از نعمتی که جزا داده شود
إِلَّا ابْتِغَاء وَجْهِ
رَبِّهِ الْأَعْلَى ﴿20﴾
20) مگر
جویای جهت ( حاکمیت ولایت مطلقه )
پروردگارش که متعالی است
وَلَسَوْفَ يَرْضَى ﴿21﴾
21) و
البته بزودی راضی می شود
سوره الضحی (93)
بخش تابش
بِسْمِ اللَّهِ
الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام خدای
بخشاینده بخشایشگر
وَالضُّحَى ﴿1﴾
1)
قسم به تابش(روز)
وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى ﴿2﴾
2)
و قسم به شب آنگاه که مستقرشد
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا
قَلَى ﴿3﴾
3)
وداع نکرد ترا پروردگارت و کینه نگرفت
وَلَلْآخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ
مِنَ الْأُولَى ﴿4﴾
4)
و البته آخرت بهتر است برای تو از
نخستین (دنیا )
وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ
فَتَرْضَى ﴿5﴾
5)
و البته بزودی عطا می کند به تو
پروردگارت پس راضی می شوی
ألَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَى ﴿6﴾
6)
آیا نیافت ترا یتیم پس جایگاه داد
وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَى
﴿7﴾
7)
و یافت ترا گم کننده(حق) پس هدایت کرد
وَوَجَدَكَ عَائِلًا فَأَغْنَى
﴿8﴾
8)
و یافت ترا عیالمند پس غنی کرد
فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا
تَقْهَرْ ﴿9﴾
9)
پس اما یتیم را پس غضب نکن
وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا
تَنْهَرْ ﴿10﴾
10) و اما
سئوال کننده را پس نران
وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ
فَحَدِّثْ ﴿11﴾
11) و اما
به نعمت پروردگارت پس سخن بگو
سوره الم
نشـــرح (94)
بخش آیا تفصیل
ندادیم
بِسْمِ اللَّهِ
الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام خداونمد
بخشاینده بخشایشگر
أَلَمْ
نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ ﴿1﴾
1)
آیا تفصیل ندادیم برای تو سینه ات را
وَوَضَعْنَا عَنكَ وِزْرَكَ ﴿2﴾
2)
و گذاشتیم از تو بارت را
الَّذِي أَنقَضَ ظَهْرَكَ ﴿3﴾
3)
آنکه شکست پشتت را
وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ ﴿4﴾
4)
و افراشتیم برای تو ذکرت را
فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا ﴿5﴾
5)
پس همانا با دشواری آسانی است
إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا ﴿6﴾
6)
همانا با دشواری آسانی است
فَإِذَا فَرَغْتَ
فَانصَبْ ﴿7﴾
7)
پس آنگاه که فارغ شدی(از عمل خیری ) پس
بگمــار (خود را به عمل دیگری)
وَإِلَى رَبِّكَ فَارْغَبْ ﴿8﴾
8)
و بسوی پروردگارت پس راغب شو
ســـوره التــین
(95)
بخش انجیـــر
بِسْمِ اللَّهِ
الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام خدای
بخشاینده بخشایشگر
وَالتِّينِ
وَالزَّيْتُونِ ﴿1﴾
1)
قسم به انجیر و زیتون
وَطُورِ سِينِينَ ﴿2﴾
2)
و قسم به تحول پربرکت
وَهَذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ ﴿3﴾
3)
و قسم به این منطقه امن
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ
فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ ﴿4﴾
4)
البته بدرستیکه خلق کردیم انسان را در
نیکوترین قوام
ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ
سَافِلِينَ ﴿5﴾
5)
سپس برگرداندیم او را به فروترین
فروترها (بسبب انحرافش )
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا
وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ﴿6﴾
6)
مگر آنانکه ایمان آوردند و عمل کردند
اصلاحات را - پس برای ایشان است اجری بدون منت
فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ
بِالدِّينِ ﴿7﴾
7)
پس چیست که تکذیب می کند ترا -بعد بسبی دین
را ( سامانه حق را)
أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ
الْحَاكِمِينَ ﴿8﴾
8)
آیا نیست خدا حکم کننده ترین حکم
کنندگان
سوره
العلـــق (96)
بخش
آویخته
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام
خدای بخشاینده بخشایشگر
اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ ﴿1﴾
1)
قرائت کن بنام پروردگارت -آنکه خلق کرد
خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ
عَلَقٍ ﴿2﴾
2)
خلق کرد انسان را از آویخته ( دررحم )
اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ
﴿3﴾
3)
قرائت کن و پروردگارت را که – گرامیتر است
الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ
﴿4﴾
4)
آنکه تعلیم داد بسبب قلم
عَلَّمَ الْإِنسَانَ مَا لَمْ
يَعْلَمْ ﴿5﴾
5)
تعلیم داد انسان را – آنچه را که علم نداشت
كَلَّا إِنَّ الْإِنسَانَ
لَيَطْغَى ﴿6﴾
6)
چنین نیست – همانا انسان البته طغیان می
کند
أَن رَّآهُ اسْتَغْنَى ﴿7﴾
7)
اینکه دید او (خود را ) که غنی شد
إِنَّ إِلَى رَبِّكَ
الرُّجْعَى ﴿8﴾
8)
همانا بسوی پروردگارت است مراجعت کردن
أَرَأَيْتَ الَّذِي يَنْهَى
﴿9﴾
9)
آیا دیدی آنکه نهی می کند
عَبْدًا إِذَا صَلَّى ﴿10﴾
10) پرستنده
ای را آنگاه که نماز کرد
أَرَأَيْتَ إِن كَانَ عَلَى
الْهُدَى ﴿11﴾
11) آیا
دیدی چنانچه بود بر هدایت
أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوَى ﴿12﴾
12) یا امر
کرد به تقوا – (حفظ کردن اصول راهنمای حق در اندیشه و عمل )
أَرَأَيْتَ إِن كَذَّبَ
وَتَوَلَّى ﴿13﴾
13) آیا
دیدی چنانچه تکذیب کرد و روی گردانید (از حق )
أَلَمْ يَعْلَمْ بِأَنَّ
اللَّهَ يَرَى ﴿14﴾
14) آیا
علم نداشت بسببی همانا خدا می بیند
كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ
لَنَسْفَعًا بِالنَّاصِيَةِ ﴿15﴾
15) چنین
نیست – البته چنانچه نهایت نداد البته می کشیم او را به کاکل(که زیر اوست مرکز
تصمیم گیری )
نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ
﴿16﴾
16) کاکل(مرکز
تصمیم ) دروغگوی خطاکار را
فَلْيَدْعُ نَادِيَه ﴿17﴾
17) پس
باید دعوت کند انجمنش را
سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ ﴿18﴾
18) بزودی
دعوت می کنیم مأموران (جهنم را )
كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ
وَاقْتَرِبْ ﴿19﴾
19) چنین
نیست – اطاعت نکن (باطل را ) وسجده کن (قبول کن حق را )و نزدیک شو ( به کمال مطلق
)
سوره
القدر(97)
بخش
قدر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام
خدای بخشاینده بخشایشگر
إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ
الْقَدْرِ ﴿1﴾
1)
همانا ما نازل کردیم او را (اصول دین را
) در شب قدر
وَمَا أَدْرَاكَ مَا لَيْلَةُ
الْقَدْرِ ﴿2﴾
2)
و چه دانا کرد ترا چیست شب قدر
لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ
مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ ﴿3﴾
3)
شب قدر بهتر از هزار ماه است
تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ
فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمْرٍ ﴿4﴾
4)
نازل می شوند فرشتگان و روح – با اجازه
پروردگارشان از هر امری
سَلَامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ
الْفَجْرِ ﴿5﴾
5)
سلامتی است او (شب قدر )تا طلوع شکافته
شدن (صبح هستی –حیات – حرکت )
سوره
البینه(98)
بخش
شفاف کننده
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام
خدای بخشاینده بخشایشگر
لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ
أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ
﴿1﴾
1)
نبودند آنانکه کافر شدند از اهل کتاب و
مشرکین جدا شدگان(ازحق) تا آمد ایشان را
شفاف کننده
رَسُولٌ مِّنَ اللَّهِ يَتْلُو
صُحُفًا مُّطَهَّرَةً ﴿2﴾
2)
رسولی از خدا که تلاوت می کند دفترهای
پاک را
فِيهَا كُتُبٌ قَيِّمَةٌ ﴿3﴾
3)
در اوست برنامه های پایدار
وَمَا تَفَرَّقَ الَّذِينَ
أُوتُوا الْكِتَابَ إِلَّا مِن بَعْدِ مَا جَاءتْهُمُ الْبَيِّنَةُ ﴿4﴾
4)
و متفرق نشدند آنانکه داده شدند کتاب را
مگر از بعد آنچه که آمد ایشان را شفاف کننده
وَمَا أُمِرُوا إِلَّا
لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاء وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ
وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ وَذَلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ ﴿5﴾
5) و امر کرده
نشدند مگر تا بپرستند خدا را خالص کنندگان
برای او دین (سامانه حق )را
– تصحیح کنندگان و بر پا دارند نماز را و بدهند زکات را و آن است دین (سامانه حق )پایدار
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ
أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا
أُوْلَئِكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِ ﴿6﴾
6) همانا
آنانکه کافر شدند از اهل کتاب(نه همه) و مشرکین در آتش جهنمند – جاویدانند در او –
آنهایند -که ایشان تباهترین موجوداتند
7)
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا
الصَّالِحَاتِ أُوْلَئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ ﴿7﴾
8)
همانا آنانکه ایمان آوردند و عمل کردند
اصلاحات را آنهایند- که ایشان بهترین موجوداتند
جَزَاؤُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ
جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا
رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ذَلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ ﴿8﴾
9) جزای
ایشان نزد پروردگارشان بهشت های دائمی است – که جاری می شود از زیرش رودها – جاویدانند در او همیشگی – راضی
شد خدا از ایشان و راضی شدند از او ( از
خدا ) – آن است برای کسی که هراس کرد از پروردگارش
سوره
الزلزله(99)
بخش
زلزله
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام
خدای بخشاینده بخشایشگر
إِذَا
زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ﴿1﴾
1)آنگاه
که لرزانده شد زمین لرزیدنش را
وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا ﴿2﴾
2)وبیرن
کرد زمین سنگینیهایش را
وَقَالَ الْإِنسَانُ مَا لَهَا ﴿3﴾
3)و
گفت انسان چیست برای او
يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا ﴿4﴾
4)دورانگاهی که سخن میگوید(زمین )
خبرهایش را
بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَى
لَهَا ﴿5﴾
5) بسببی که همانا پروردگارت وحی کرد
برای او
يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِّيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ ﴿6﴾
6) دورانگاهی که صادرمیشوند
مردم (از قبرها ) مختلف تا
ببینند اعملشان را
فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ ﴿7﴾
7 ) پس
هر کس عمل کند سنگینی ذره ای خیر
می بیند او را
وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ ﴿8﴾
8)و
هرکس عمل کند سنگینی ذره ای شر میبیند او را
سوره
العـــادیات (100)
بخش
عبور کنندگان
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام
خدای بخشاینده بخشایشگر
وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا ﴿1﴾
1)
قسم به عبور کنندگان تیزرو
فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا ﴿2﴾
2)
پس قسم به خزندگان جرقه زن
فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا ﴿3﴾
3)
پس قسم به حمله کنندگان به صبحگاه
فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا ﴿4﴾
4)
پس جای گذاشتند بسبب او (حمله ) رکودی
را (برای دشمن )
فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا ﴿5﴾
5)
پس در میان کردند به او (حمله ) همگی را
إِنَّ الْإِنسَانَ لِرَبِّهِ
لَكَنُودٌ ﴿6﴾
6)
همانا انسان برای(پاسخگوئی به )
پروردگارش البته شرمنده است
وَإِنَّهُ عَلَى ذَلِكَ
لَشَهِيدٌ ﴿7﴾
7)
و همانا او ( انسان ) بر آن البته شاهد
است
وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ
لَشَدِيدٌ ﴿8﴾
8)
و همانا او (انسان ) برای دوستی مال
البته شدید است
أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا
بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ ﴿9﴾
9)
آیا پس علم ندارد (انسان ) آنگاه که زیر
و رو شد آنچه که در قبرهاست
وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ
﴿10﴾
10) و حاصل
کرده شد آنچه که در سینه هاست
إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ
يَوْمَئِذٍ لَّخَبِيرٌ ﴿11﴾
همانا پروردگارشان
به ایشان – ایندورانگاه البته آگاه است
سوره
القارعه (101)
بخش
کوبنده
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام
خدای بخشاینده بخشایشگر
الْقَارِعَةُ ﴿1﴾
1)
کوبنده
مَا الْقَارِعَةُ ﴿2﴾
2)
چیست کوبنـده
وَمَا أَدْرَاكَ مَا
الْقَارِعَةُ ﴿3﴾
3)
وچه دانا کرد ترا چیست کوبنده
يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ
كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ ﴿4﴾
4)
دورانی که می شود مردم مانند پروانه ها
پخش کرده شده
وَتَكُونُ الْجِبَالُ
كَالْعِهْنِ الْمَنفُوشِ ﴿5﴾
5)
و می شود
کوهها مانند پشمک پوف کرده شده
فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ
مَوَازِينُهُ ﴿6﴾
6)
پس اما کسی
که سنگین شد موازینش
فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ
﴿7﴾
7)
پس او در
زندگانی راضی است
وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ
مَوَازِينُهُ ﴿8﴾
8)
و اما کسی
که سبک شد موازینش
فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ ﴿9﴾
9)
پس پایگاه
او هاویه است
وَمَا أَدْرَاكَ مَا هِيَهْ
﴿10﴾
10) و چه
دانا کرد ترا چیست او(هاویه)
نَارٌ حَامِيَةٌ ﴿11﴾
11) آتش
گرمی است
سوره
التکـــاثر (102)
بخش
بسیارکننده
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
نام
خدای بخشاینده بخشایشگر
أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ ﴿1﴾
1)
سرگرم کرد شما را بسیارکردن (اموال و
فرزندان )
حَتَّى زُرْتُمُ الْمَقَابِرَ
﴿2﴾
2)
تا زیارت کردید قبرها را (مردید)
كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴿3﴾
3)
چنین نیست – بزودی علم می یابید
ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ
تَعْلَمُونَ ﴿4﴾
4)
سپس چنین نیست – بزودی علم می یابید
كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ
عِلْمَ الْيَقِينِ ﴿5﴾
5)
چنین نیست – اگر علم بیابید به علم یقین
لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ ﴿6﴾
6)
البته می بینید حتماً دوزخ را
ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيْنَ
الْيَقِينِ ﴿7﴾
7)
سپس البته می بینید حتماً او را به چشم
یقین
ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ
يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ ﴿8﴾
8)
سپس البته پرسیده می شوید حتماً
ایندورانگاه از نعمت ها
سوره العصـــر (103)
بخش فشرده
بِسْمِ
اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام
خدای بخشاینده بخشایشگر
وَالْعَصْرِ ﴿1﴾
1)
قسم به فشرده (تاریخ)
إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِي
خُسْرٍ ﴿2﴾
2)
همانا انسان البته در باختن است (اگر
اصول راهنمای حق را عمل نکند )
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا
وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ ﴿3﴾
3) مگر
آنانکه ایمان آوردند و عمل کردند اصلاحات(حقمداری) را و وصیت کردند به حق – و وصیت
کردند به صبر(در مشکلات )
سوره
الهمـــزه (104)
بخش
عیب جـــوئی
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام
خدای بخشاینده بخشایشگر
وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ
﴿1﴾
1)
وای بر هر عیب جوی نکوهشگر
الَّذِي جَمَعَ مَالًا
وَعَدَّدَهُ ﴿2﴾
2)
آنکه جمع کرد مال را و شمارش کرد
يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ
أَخْلَدَهُ ﴿3﴾
3)
حساب می کند همانا مالش جاویدان کرد او
را
كَلَّا لَيُنبَذَنَّ فِي
الْحُطَمَةِ ﴿4﴾
4)
چنین نیست – البته کنارزده می شود حتماً
در حُطمه
وَمَا أَدْرَاكَ مَا
الْحُطَمَةُ ﴿5﴾
5)
و چه دانا کرد ترا چیست حُطمه
نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ
﴿6﴾
6)
آتش خدا است که سوخته است
الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى
الْأَفْئِدَةِ ﴿7﴾
7)
آنکه بر می آید بر ترجیح دهنده (عقل که
جایگاه اصول راهنما است)
إِنَّهَا عَلَيْهِم
مُّؤْصَدَةٌ ﴿8﴾
8)
همانا او بر-ایشان محاصره است
فِي عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍ ﴿9﴾
9)
در ستونهای کشیده شده است
سوره
الفــیل (105)
بخش
فیــــل
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام
خدا ی بخشاینده بخشایشگر
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ
بِأَصْحَابِ الْفِيلِ ﴿1﴾
1)
آیا ندیدی چطور کرد پروردگارت به اصحاب خطا (که قصد ویران کردن رمز مدنیت یعنی خانه خدا را داشتند )
أَلَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ
فِي تَضْلِيلٍ ﴿2﴾
2)
آیا قرار نداد نقشه ایشان را در گمراهی (نیروئی
برتر از خطا کاران تهیه شد )
وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْرًا
أَبَابِيلَ ﴿3﴾
3)
و فرستاد بر- ایشان پرنده ای متتابع (شما
هم مشابه ان را درست کنید )
تَرْمِيهِم بِحِجَارَةٍ مِّن
سِجِّيلٍ ﴿4﴾
4)
می اندازد به ایشان سنگی از مدون شده (بله
انسان بمب افکن رادرست کرد )
فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ
مَّأْكُولٍ ﴿5﴾
5) پس
قرار داد ایشان را مانند کاه خورده شده ( دشمنان انسان و حقوق انسان را کسانی چون هیتلر صدام و ... و.... که مثل اصحاب
خطا شما هم نابود کنید )
سوره
قریش (106)
بخش
درنـــده
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام
خدای بخشاینده بخشایشگر
لِإِيلَافِ قُرَيْشٍ ﴿1﴾
1)
برای الفت دادن درندگی ( انسان )
إِيلَافِهِمْ رِحْلَةَ
الشِّتَاء وَالصَّيْفِ ﴿2﴾
2)
الفتشان در کوچ زمستانی و تابستانی
فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا
الْبَيْتِ ﴿3﴾
3)
پس باید پرستش کنند پروردگار این خانه
را
الَّذِي أَطْعَمَهُم مِّن
جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ ﴿4﴾
4)
آنکه طعام داد ایشان را از گرسنگی و
ایمن کرد ایشان را از ترس ( همدیگر )
سوره
المـــاعون (107)
بخش
کمک کردن
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
نام
خدای بخشاینده بخشایشگر
أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ
بِالدِّينِ ﴿1﴾
1)
آیا دیدی آنکه تکذیب می کند بسببی دین (
سامانه حق )را
فَذَلِكَ الَّذِي يَدُعُّ
الْيَتِيمَ ﴿2﴾
2)
پس آن است آنکه تشر می زند یتیم را
وَلَا يَحُضُّ عَلَى طَعَامِ
الْمِسْكِينِ ﴿3﴾
3)
و تشویق نمی کند بر طعام دادن درمانده
ای را
فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّينَ ﴿4﴾
4)
پس وای است – برای نماز کنندگان
الَّذِينَ هُمْ عَن
صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ ﴿5﴾
5)
آنانکه ایشان از نمازشان غفلت
کنندگانند ( نمی فهمند )
الَّذِينَ هُمْ يُرَاؤُونَ ﴿6﴾
6)
آنانکه ایشان ریاء می کنند
وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ ﴿7﴾
7)
و مانع می شوند از کمک کردن
سوره
الکوثــــر (108)
بخش
بسیار شونده
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام
خدای بخشاینده بخشایشگر
إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ ﴿1﴾
1)
همانا ما عطاء کردیم به تو کوثر (بسیار
شونده را )
فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ
﴿2﴾
2)
پس نماز کن برای پروردگارت و انتحار کن
(نفس اماره را )
إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ
الْأَبْتَرُ ﴿3﴾
3)
همانا بدخواه تو – اوست که مقطوع ( دین
و نسل ) است
ســوره
الکـــافرون(109)
بخش
کــــافـــران
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام
خدای بخشاینده بخشایشگر
قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ﴿1﴾
1)
بگو ای کافران ( منکران حق )
لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ
﴿2﴾
2)
پرستش نمی کنم آنچه را که پرستش می کنید
وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا
أَعْبُدُ ﴿3﴾
3)
و نیستید شما پرستندگان آنچه را که من
می پرستم
وَلَا أَنَا عَابِدٌ مَّا
عَبَدتُّمْ ﴿4﴾
4)
و نیستم من پرستنده – آنچه را که پرستش کردید
وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا
أَعْبُدُ ﴿5﴾
5)
و نیستید شما پرستندگان – آنچه را که می
پرستم
لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ
﴿6﴾
6)
برای شماست دین (سامانه ) شما و برای من است دین ( سامانه )من
سوره
النصــــر(110)
بخش
یاری کردن
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام
خدای بخشاینده بخشایشگر
إِذَا جَاء نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ
﴿1﴾
1)
آنگاه که آمد یاری کردن خدا و فتح ( گشایش )
وَرَأَيْتَ النَّاسَ
يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجًا ﴿2﴾
2)
و دیدی مردم را که داخل می شوند در دین
( سامانه حق ) خدا فوجها
فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ
وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كَانَ تَوَّابًا ﴿3﴾
3)
پس فعالیت کن به ستایش پروردگارت و
آمرزش بطلبد او را – همانا او ( خدا ) بود
توبه پذیر
سوره
اللهـــب (111)
بخش
سوزش
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام
خدای بخشاینده بخشایشگر
تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ
﴿1﴾
1)
زیان کرد دو دست( مقام و قدرت) ابی لهب
و زیان کرد (همه چیز را )
مَا أَغْنَى عَنْهُ مَالُهُ
وَمَا كَسَبَ ﴿2﴾
2)
کفایت نکرد از او مالش و آنچه را که کسب کرد
سَيَصْلَى نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ
﴿3﴾
3)
بزودی ملزم می شود در آتشی که دارای
سوزشی است
وَامْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ
الْحَطَبِ ﴿4﴾
4)
و- زن-او حمل کننده هیزم است
فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِّن
مَّسَدٍ ﴿5﴾
5)
در گردنش طنابی از ( آتش ) حلقه است
سوره
التـــوحید (112)
بخش
توحید
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام
خدای بخشاینده بخشایشگر
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ﴿1﴾
1)
بگو او خدا- واحد است
اللَّهُ الصَّمَدُ ﴿2﴾
2)
خدا- صمد ( بی نهایت تو پر است )
لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ
﴿3﴾
3)
نزایید ( چیزی را) و زاییده نشد ( از چیزی
)
وَلَمْ يَكُن لَّهُ كُفُوًا
أَحَدٌ ﴿4﴾
4)
و نبود برای او همتا – فردی
ســـوره
الفلـــق (113)
بخش
چاک شدن
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام
خدای بخشاینده بخشایشگر
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ
الْفَلَقِ ﴿1﴾
1)
بگو پناه می برم به پروردگار چاک شدن( مخلوقات
در رویش و زایش )
مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿2﴾
2)
از شرّ آنچه که خلق کرد
وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا
وَقَبَ ﴿3﴾
3)
و از شر تیره کننده آنگاه که دورگرفت (
در دو بهم زنی )
وَمِن شَرِّ النَّفَّاثَاتِ
فِي الْعُقَدِ ﴿4﴾
4)
و از شرّ فُوُت کنندگان ( شایعه افکنان
) در گرهها ( در اختلافات)
وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا
حَسَدَ ﴿5﴾
5)
و از شرّ حسود آنگاه حسادت کرد
سوره
النـــاس (114)
بخش انسانها
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام
خدای بخشاینده بخشایشگر
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ﴿1﴾
1)
بگو پناه می برم به پروردگار انسانها
مَلِكِ النَّاسِ ﴿2﴾
2)
فرمانروای انسانها
إِلَهِ النَّاسِ ﴿3﴾
3)
اله (مطلق ) انسانها
مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ
الْخَنَّاسِ ﴿4﴾
4)
از شرّ وسوسه کننده بازآینده
الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي
صُدُورِ النَّاسِ ﴿5﴾
5)
آنکه وسوسه می کند در سینه ها (ذهنهای )
انسانها
مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ
﴿6﴾
6)
از جن و انسانها
قران بنام خدا شروع می شود و بنام انسانها تمام می
شود قران کتاب حقوق انسان است
_______پانویس___________________________________
(1).
سوره الحمد یعنی ستایش – از ان جهت این سوره نامش ستایش شده است که خداوند علاوه بر اینکه هستی دهنده است بلکه
هدایتگر اندیشه و بیان و عمل انسان
نیز است
و قانون اصول راهنمای شناخت حق –
باطل و نفاق را در ان تبیین می کند وباید
این خداوند ستایش کرده شود .
(2).
اهل مذبذب (یا ضالین – گم کنندگان راه) دو نوع هستند:
الف
– عده ای عالم به حق و باطل هستند ولی به عمد میان حق و باطل موضع نمی گیرند چون
می خواهند دو طرف را داشته باشند تا صاحب مقام ریاست شوند که هدایت ناپذیرند و
سرانجام جزءاهل باطل می شوند انها منافق هستند .
ب
– عده ای جاهل به حق و باطل هستند این عده قابل هدایت هستند اگر اصول راهنمای حق
به آنها آموزش داده شود و در آخرت شفاعت شامل حالشان می شود انها غافل هستند .
(3)- حروف مقطعه = را
علماء تفسیر گفته اند = لو علم الناس تأليفها لعلموا
اسم الله الأعظم( اگر علم مى داشتند انسانها تأليف او راالبته علم مى يافتند به
اسم اعظم خداوند )
بر پایه اصول دین – برای پیدا کردن معنی حروف
مقطعه – بعد از حذف تکرار 14 حرف باقی می ماند به تعداد 14 نفر آل محمد از این
چهارده حرف برپایه توحید –بعثت –
امامت- عدالت- معاد – آیه ای ساخته می شود
که رمز و سر آن را آشکار می کند و آن آیه
زیر است.
صرط علی احقن مسکه (راه علی حفظ کرد (اصل) او (قرآن را ).
)
الف- صر ط علی احقن مسکه - بر روی هم 14 حرف است که اصول 5 گانه راهنمای
حق را بیان می کند که بر رویهم 19 می شود
ب - اصول راهنمای حق
دارای 5 اصل است که در 14 نفر آل محمد
قرار
دارد که
بر روی هم 19 می
شود
ت- در سوره المدثر می
فرماید علیها
تسعه عشر = بر اوست 19 =
ث- خداوند واحد است حساب ابجدی واحد 19 است
ح- قانون ذات خداوند که عبارت است از وحد الاحد - الباعث - الامام - العادل - العاید با
نفی صفات عنه = سرمدی - چون مصدر هستی است
خ - -خداوند هو اول و هو الاخر است عدد فرد اول 1 و عدد فرد اخر 9 است سنت الله در باطن ان ترقیم شده است که اصول راهنمای عقل
است که با حاکمیت اصول راهنمای حق درهمه
چیز تحقق می یابد
1-آن راه چیست – قانون هستی است.
2-آن
راه در کجاست – در قرآن و طبیعت است.
3-آن راه کدام است – اصول راهنمای
حق - دین اسلام است.
4-آن راه در کی بود – در محمد (ص) است.
5-
بعد محمد آن راه در چه کسی یا چه کسانی
بود- در آل محمد.
6- معنی آل چیست – یعنی داشتن تخصص در تاویل صحیح
قرآن .
7-
آل محمد را – محمد در کجا معرفی کرده و چطور – در تشهد نمازهای
پنج گانه که اهل سنت بطور کامل آن را
تلاوت می کنند ولی معنی آن را نمی دانند و
اهل شیعه نصف آن را قرائت می کنند و معنی
آن را هم نمی دانند فقط در نماز میت آن را کامل می خوانند و کامل آن
چنین است
اللهم صل علی محمد وعلی
آل محمد کما صلیت علی ابراهیم و علی آل
ابراهیم فی العالمین انک حمید مجید و بارک و ترحم
– و تحنن - و سلم -علی محمد و آل محمد
کما بارکت وترحمت وتحننت و سلمت
علی ابراهیم و علی آل براهیم فی العالمین
انک حمید مجید .
خداوندا
درود فرست بر محمد وآل محمد همچنانکه درود
فرستادی بر ابراهیم و آل ابرهیم در
جهانیان همانا تو ستایش شده ارجمند ی
وبرکت بده و رحمت کن و تشویق کن وسلام بده
بر محمد وآل محمد همچدادی و رحمت کردی و
اشتیاق دادی وسلام دادی بر ابراهیم و برآل
ابراهیم در جهانیان همانا تو ستایش شده ارجمند چندي ازكماهاي كه ميان محمد و
آل محمد
1
ـ دين محمد و آل محمد اسلام است كما دين ابراهيموآل ابراهیم اسلام بود.
2 ـ مذهب محمد و آل محمد
مله حنیف است كما مذهبابراهيم و آل ابراهيم مله
حنیف
بود
3
ـ محمد و آل محمد امامند كما ابراهيم و آل ابراهيم امام بودند
4
ـ دو نفر از آل محمد حكومت كردهاند علي و حسن(ع) ويك نفر وزير بودهاست(امام
رضا)كما دو نفراز آل ابراهيم حكومت كردهاند داود و سليمان (ع) و يك نفروزير
بوده است (يوسف (ع)).
5 ـ آل محمد اولياء الله
هستند كما آل ابراهيم اولياء الله بودند
6 ـ آل محمد داراي علم
الكتاب بودند كما آل ابراهيم داراي علم الكتاب بودند.
7 ـ صلوات و بركات و ترحم
و تحنن و سلام بر آل محمد در نماز واجب است
كماصلوات و بركات و ترحم و
تحنن و سلام بر آل ابراهيم واجب است.
8 ـ يك نفر از آل محمد از
ذريه پيامبر نيستعلي (ع) كما يك
نفرازآلابراهيمازذريهابراهيمنيست لوط
(ع)
9 ـ يك زن برجسته در آل
محمد هست (فاطمه «ع») كما يك زن برجسته در آلابراهيم بود مريم (ع)
10 ـ فقط از يك نفر از
همسران محمد(ص) اهل بيت خاص بوجود آمده كه آل از
آنبرخواسته است خديجه (ع)
كما فقط يك نفر از همسران ابراهيم (ع)اهل
بيتخاصبود كه آل از آن
بوجود آمد ساره (ع)
11 ـ آل محمد مطهرون هستند
كما آل ابراهيم مطهرون بودند
12 ـ آل محمد معلمان كتاب
و حكمت هستند كما آل ابراهيم معلمان كتاب وحكمت بودند.
13 ـ ائمه آل محمد 12 نفرند
كما ائمه آل ابراهيم 12 نفر بودند.
14 ـ نفر 14آلمحمد – محمد
ابن حسن (ع)زندهوغايباستكمانفر
12آلابراهيمعيسي ابن
مریم(ع)زنده وغايب بود و هست.
15 ـ نفر 14 آل محمد ظهور
خواهد كرد و قائم به علم الكتاب خواهد بود كما
نفر 14آل ابراهيم ظهور
خواهد كرد و قائم به علم الكتاب خواهد بود.
16 ـ اسلامدرزمانقائمآل
محمددنيارافراخواهدگرفتكمااسلامدرزمانقائمآل ابراهيم
دنيا را فراخواهد گرفت
17 ـ قائم آل محمد بقيةالله خيرٌ لكم ان كنتم مومنين (يعني: باقي
گذاشته خدا
بهتراست براي شما چنان كه
بوديد مومنين)است كما قائمآلابراهيم
بقية الله
خيرلكمان كنتممومنين(يعني:باقيگذاشتهخدابهتر است براي شما چنان
كه بوديدمومنين) است.
18 ـمحمد ابن الحسن مهدی آل محمد است کما عیسی مهدی آل ابراهیم
است
و ما مسلمانان بايد شهادت بدهيم هر روز در
نمازمان كه اشهد ان آلمحمد كما
آل ابراهيم
شرح:
بنابراين كماها -آل محمد را
خداوند حكام بر مسلمين قرار نداده است بلكه
وظيفهاصليشان کما وظيفه آل ابراهيم بودهاست يعنيامامخاص
درهدايت
كردن مردمبه سوي حق با
تعليم دادن كتاب و سنت (اصول راهنمای حق )
به مسلمين بوده اند از اينرو، در قرآن ميخوانيم:
1 ـ اني
جاعلك للناس اماما (سوره بقره آيه 124)
همانا من قرار دهنده
ایم تو را براي مردم امام (ای ابراهیم
کما ای محمد )
2 ـ و
جعلنا منهم ائمه يهدون بامرنا
(سوره انبياء آيه 73) ( آل ابراهیم
را کما
آل محمد را)
و قرار داديم از ايشان ائمه
هدايت ميكنند به امر ما (از ایشان یعنی
همه
ذریه ابراهیم آل نبودند کما همه ذریه محمد آل نبودند تعدادآل محدد است )
3 ـ و جعلنا منهم ائمه
يهدون بامرنا لما صبروا و كانوا بآياتنا يوقنون
و قرارداديم از ايشانائمههدايتميكنندبهامرمابدانچه
صبركردندوبودندبرآياتما
يقين دارندگان
شرح:
از آيات قرآني فوق نتايجي
بدست ميآيد:
1 ـ ابراهيم امام در دين
است نه حاكم بر مردم كما محمد امام در دين است نه
حاكم برمردم و حكومت
باشورأي مردم براي انبياء نيز حاصل ميشود اگر مردم
رأيمي دادند ميتوانستند
حكومت هم بكنند.
2 ـ در آيه ميگويد و جعلنا
منهم ائمه ـ منهم يعني بعضي از ايشان امامند نه
همهذريه ابراهيم كه شامل
همه يهود ميشوند كما بعضي از ذريه محمد امامامند
نههمه ذريه محمد(ص) وغيره..از
اينرو، صلوات
و بركات و رحمت و تحنن و سلام نهبه همه
يهود و نه همه ذريه محمد(ص)
ميباشد بلكه فقط به آل
محمد كما آلابراهيم در نماز فرستاده ميشود.
3 ـ از اينرو، امامت در دين را خداوند تعيين
ميكند و كسي باشورأي مردم به
امامت دردين نميرسد
8-
آیا خود آل محمد گفته اند که آن راه در آنهاست – بله – امام صادق در کتاب بصائر
الدرجات فرمود:
اصول علم عندنا – علم الکتاب عندنا( اصول علم پیش ماست – علم کتاب پیش
ماست ) ( اصول علم
و علم الکتاب همان اصول پنجگانه
دین اسلام است که سنت الله و سنت رسول
الله می باشد )
9-
آیا قرآن اشاره به حاملان اصول دارد یا نه
بله–
سوره
واقعه ایات زیر
إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ ﴿77﴾
همان
او البته قران کریم است
فِي كِتَابٍ مَّكْنُونٍ ﴿78﴾
در
کتابی پنها ن است
لَّا يَمَسُّهُ إِلَّا
الْمُطَهَّرُونَ ﴿79﴾
درک نمی کند
اورا (پنهان را) مگر پاکا ن
این پاکان
چه کسانی هستند ؟ جواب زیر است
سوره
احزاب ایه زیر
إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ
الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا ﴿33﴾
قطعا
می خواهد خداوند تا ببرد از شما پلیدی را
اهل بیت و پاک کند شما را پاک
کردنی
سوره فاطر آیه زیر
ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ
الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا ﴿32﴾
سپس بوراثت
دادیم کتاب را به انانکه
برگزیدیم از پرسندگانمان
آل محمد وارث علم الکتاب هستند
سوره رعد ایه زیر
وَمَنْ عِندَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ ﴿43﴾
و کسی که نزد اوست علم کتاب
از پیامبر
پرسیدند او چه کسی است پیامبر فرمود
او علی (ع) است
آیا
محمد(ص) اشاره ای به آن دارد بله فرمود :
انا مدینه العلم (الحکمه) و علی بابها فمن اراد العلم (الحکمه) فلیاتی
من الباب
(
من شهر علم (حکمت )هستم و علی درب اوست پس کسی که خواست علم را (حکمت را) پس باید بیاید از درب
و آخرین فرد آن امام مهدی است (الذین یومون بالغیب). کما عیسی (ع)
که غایب است
10-
وظیفه آل محمد چه بود – تعلیم دادن دین .
امام صادق فرمود: علینا القاء
الاصول و علیکم التفریح
(برماست
القاء کردن اصول و برشماست که فروع را (اجتهاد کنید) )
11-
آیا محمد به بقیه آل هم اشاره دارد– بله
فرمود
ترکت فیکم ثقلین ما ان
تمسکتم بهما لن تضلوا
بعدی کتاب الله و عترتی
اهل بیتی. فلا تقدموهما فتهلكوت و لا تُقّصروا عنهما فتهلكوا و لا تُعلموا
هم فانّهم اعلم منعكم.
(
ترک کردم در شما دو گرانبها راآنچه
که -
چنانکه تمسک کردید
به ان دو هرگز گمره نمی شوید کتاب
خداوند وعترت اهل بیتم-پس پيشی نگيريد آن
دو را پس هلاك مى شويد و كوتاهى نكنيد از آن دو هلاك مى شويد و ياد ندهيد ايشان را
پس همانا ايشان عالمتر از شما هستند.)
12-ایا
حدیث کتاب الله و سنتی با حدیث کتاب الله و عترتی تناقض ندارد
هرگز
تناقض نداردبلکه مکمل همدیگر است کتاب و سنت را
باید کسانی به مردم تعلیم بدهند ومی دانیم که احادیث سنت الله نیست چون در زمان
پیامبر نوشته نشده بود و دستور هم داده بود که نوشته نشود( قال رسول الله من کتب عنی شیئاغیر
القران فلیمحه= هرکس بنویسد از من چیزی
غیر از قران محو کنیدش ) از اینرو محمد وآل محمد کما ابراهیم و آل ابراهیم را در
نماز بدستور خداوند قرار داده بود تا مقام آل محمد در اثباتش نیازی به احادیث نداشته باشد . اما
حدیث کتاب و سنت این است
قال رسول الله انّى قدتركت
فيكم ما اِن اعتصمتم به فلن تضلوا ابداً كتاب الله و سنه نبيه= گفت رسول خدا همانا من
بدرستیکه ترک کردم در شما انچه که -
چنانچه چنگ بزنید به او پس گمراه نمی شوید هر گز کتاب خدا و سنت
پیامبر او ) و سنت پیامبر همان سنت خداوند
بود که پیامبر بر پایه ان احادیث را اجتهاد می کرد و الا خود احادیث سنت الله نیست
و پیامبر دستور محو کردنش را هم داده بود چون احادیث فقط برای زمان پیامبر مناسب
بود نه برای همه زمانها و همه مکانها چون
هر زمانی نیازمند اجتهادجدید بر پایه کتا ب الله
و سنت الله می باشد در حدیث می بینید که کتاب و سنت هر در درون اعتصمتم به است یعنی کتاب و
سنت هر دو در به = قران است و ان همان سنت الله است که در آل محمد به امر خداوند قرار داده شد بنابراین در یک عمل
ریاضی معلوم می شود که كتاب
و سنت مساوى كتاب و عترت اهل البيت است. و اگر از طرفين تساوى كتاب را حذف
كنيم يعنى :
كتاب وسنت= كتاب وعترت اهل البيت
نتيجه
مىشود← سنت= عترت
اهل البيت
13-
چه فایده ای در پیروی از آل محمد است نجات
مثل اهل بیتی فیکم کمثل سفینه نوح من رکب نجی و من تخلف عنها
غرقی .
( مثل اهل بیت من در شما
مانند مثل کشتی نوح است کسی که سوار شد نجات یافت کسی که تخلف کرد غرق شد )
نجات یابندگان
آنانند که قانون اصول راهنمای حق
را از محمد و آل محمد گرفتند و به آن عمل کردند
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر