سوره عبس(80)
فصل اخم کردن
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند بخشاینده بخشایشگر
عَبَسَ وَتَوَلَّى ﴿1﴾
1) اخم کرد و رویگردانید
أَن جَاءهُ الْأَعْمَى ﴿2﴾
2) اینکه آمد او را کور
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّى ﴿3﴾
3) و چه دانا می کند ترا شاید او نمو می کند
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ الذِّكْرَى ﴿4﴾
4) یا متذکر می شود پس منفعت می دهد او را تذکر
أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَى ﴿5﴾
5) اما کسی که غنی شد
فَأَنتَ لَهُ تَصَدَّى ﴿6﴾
6) پس تو برای او انعکاس می یابی
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّى ﴿7﴾
7) و نیست بر(عهده ) تو اینکه نموّ نمی کند
وَأَمَّا مَن جَاءكَ يَسْعَى ﴿8﴾
8) و اما کسی که آمد ترا که سعی می کند
وَهُوَ يَخْشَى ﴿9﴾
9) و او می هراسد
فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّى ﴿10﴾
10) پس تو از او سرگرم شدی
كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ ﴿11﴾
11) چنین نیست – همانا او تذکری است
فَمَن شَاء ذَكَرَهُ ﴿12﴾
12) پس کسی که خواست متذکر شد او را
فِي صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ ﴿13﴾
13) در دفترهای گرامی داشته شده است
مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍ ﴿14﴾
14) برافراشته ای پاکیزه شده است
بِأَيْدِي سَفَرَةٍ ﴿15﴾
15) بدستهای سفیرها
كِرَامٍ بَرَرَةٍ ﴿16﴾
16) گرامیان خوبانی
قُتِلَ الْإِنسَانُ مَا أَكْفَرَهُ ﴿17﴾
17) کشته شد انسان چه کافر(انکار کننده حق و حقوق ) است او
مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ ﴿18﴾
18) از کدام چیز خلق کرد او را (خداوند )
مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ ﴿19﴾
19) از نطفه ای – خلق کرد او را – پس مقدّر کرد او را
ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ ﴿20﴾
20) سپس جهت را آسان کرد به او
ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ ﴿21﴾
21) سپس میراند او را – پس به قبر کرد او را
ثُمَّ إِذَا شَاء أَنشَرَهُ ﴿22﴾
22) سپس آنگاه که خواست منتشر کرد او را (از قبر )
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ ﴿23﴾
23) چنین نیست – هنوز فیصله نداده – آنچه را که امر کرد او را
فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ إِلَى طَعَامِهِ ﴿24﴾
24) پس باید نظر کند انسان بسوی طعامش
أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاء صَبًّا ﴿25﴾
25) همانا ما سرازیر کردیم آب را سرازیر کردنی
ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا ﴿26﴾
26) سپس جدا کردیم زمین را جداکردنی
فَأَنبَتْنَا فِيهَا حَبًّا ﴿27﴾
27) پس رویاندیم در او دانه ای
وَعِنَبًا وَقَضْبًا ﴿28﴾
28) و انگوری و بوته ای
وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا ﴿29﴾
29) و زیتونی و خرمائی
وَحَدَائِقَ غُلْبًا ﴿30﴾
30) و باغهای انبوهی
وَفَاكِهَةً وَأَبًّا ﴿31﴾
31) و خوشکامی و علفی
مَّتَاعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ ﴿32﴾
32) بهره ای برای شما و برای انعام (حیوانات اهلی ) شما
فَإِذَا جَاءتِ الصَّاخَّةُ ﴿33﴾
33) پس آنگاه که آمد مهیب
يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿34﴾
34) دورانی که فرار می کند انسان از نظیرش
وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ ﴿35﴾
35) و مادرش و پدرش
وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ ﴿36﴾
36) و همسرش و فرزندش
لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ ﴿37﴾
37) برای هر انسانی از ایشان ایندورانگاه شأنی است که کفایت می کند او را
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ ﴿38﴾
38) رویهائی ایندورانگاه واضح است
ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ ﴿39﴾
39) خندان بشارت یابنده است
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ ﴿40﴾
40) و رویهائی ایندورانگاه- بر اوست غباری
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿41﴾
41) رنج می برد او به کمبود (عمل صالح )
أُوْلَئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ ﴿42﴾
42) آنها – ایشانند که کافران شکافنده اند (حدود الهی را )
سوره التکویــــر(81 )
بخش پیچاندن
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند بخشاینده بخشایشگر
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿1
1) آنگاه که خورشید پیچیده شد
وَإِذَا النُّجُومُ انكَدَرَتْ ﴿2﴾
2) و آنگاه که ستارگان کدر کرده شد
وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿3﴾
3) و آنگاه که کوهها سیرداده شد
وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿4﴾
4) و آنگاه که معاشرتها معطل کرده شد
وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿5﴾
5) و آنگاه که وحوش جمع کرده شد
وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿6﴾
6) و آنگاه که دریاها افروخته شد
وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿7﴾
7) و آنگاه که نفوس (روح و جسد) جفت کرده شد
وَإِذَا الْمَوْؤُودَةُ سُئِلَتْ ﴿8﴾
8) و آنگاه که از فشار داده شده پرسیده شد
بِأَيِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ ﴿9﴾
9) به کدام بزهکاری کشته شد
وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿10﴾
10) و آنگاه که دفترها منتشر کرده شد
وَإِذَا السَّمَاء كُشِطَتْ ﴿11﴾
11) و آنگاه که آسمان جر داده شد
وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ﴿12﴾
12) و آنگاه که دوزخ شعله ور کرده شد
وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿13﴾
13) و آنگاه که بهشت نزدیک کرده شد
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا أَحْضَرَتْ ﴿14﴾
14) علم یافت هر نفسی آنچه را که حاضر کرد
فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ ﴿15﴾
15) پس قسم یاد نمی کنم به نهان شونده
الْجَوَارِ الْكُنَّسِ ﴿16﴾
16) روندگان – بلعیدنی
وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿17﴾
17) و شب آنگاه که رقیق شد (تاریکی )
وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿18﴾
18) و صبح آنگاه که دم زد (هرموجودی)
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ﴿19﴾
19) همانا اوست البته گفتار فرستاده گرامی (جبرائیل)
ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ ﴿20﴾
20) دارای نیروئی که نزد صاحب عرش (حیات ) پر امکانات است
مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ ﴿21﴾
21) مطیعی که همان جا امین است
وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍ ﴿22﴾
22) و نیست صاحب شما (پیامبر ) بسببی دیوانه
وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ ﴿23﴾
23) و البته بدرستیکه دید او را (جبرئیل را ) به افق شفاف
وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ ﴿24﴾
24) و نیست او (پیامبر ) بر غیب دریغ کننده
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ ﴿25﴾
25) و نیست او (قرآن ) گفتار شیطان پرتاب شده
فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ﴿26﴾
26) پس به کجا می روید
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ ﴿27﴾
27) نیست او (قرآن ) مگر ذکری برای جهانیان
لِمَن شَاء مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ﴿28﴾
28) برای کسی که خواست از شما اینکه مستقیم شود
وَمَا تَشَاؤُونَ إِلَّا أَن يَشَاء اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ ﴿29﴾
29) و نمی خواهید مگر اینکه بخواهد خداوند– پروردگار جهانیان (که اختیارازاواست)
سوره الانفطار (82)
بخش بی هویت شدن
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند بخشاینده بخشایشگر
إِذَا السَّمَاء انفَطَرَتْ ﴿1﴾
1) آنگاه که آسمان بی هویت شد
وَإِذَا الْكَوَاكِبُ انتَثَرَتْ ﴿2﴾
2) و آنگاه که سیارات پاشیده شد
وَإِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ ﴿3﴾
3) و آنگاه که دریاها شکافته شد
وَإِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ﴿4﴾
4) و آنگاه که قبرها زیر و رو شد
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ﴿5﴾
5) علم یافت هر نفسی آنچه را که تقدیم کرد و بتأخیر انداخت
يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ ﴿6﴾
6) ای انسان چیست که مغرور کرد ترا به پروردگارت که گرامی است
الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ ﴿7﴾
7) آنکه خلق کرد ترا پس پردازش کرد ترا – پس متعادل کرد ترا
فِي أَيِّ صُورَةٍ مَّا شَاء رَكَّبَكَ ﴿8﴾
8) در هر شکلی آنچه را که خواست ترکیب کرد ترا
كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ ﴿9﴾
9) چنین نیست – بلکه تکذیب می کنید دین را (قانون حق را )
وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَافِظِينَ ﴿10﴾
10) و همانا بر شماست البته نگهبانان
كِرَامًا كَاتِبِينَ ﴿11﴾
11) گرامیان نویسندگان
يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ﴿12﴾
12) علم دارند آنچه را که می کنید
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ﴿13﴾
13) همانا خوبان البته در آسودگی اند
وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ ﴿14﴾
14) و همانا شکافندگان ( حدود الهی ) البته در دوزخند
يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ الدِّينِ ﴿15﴾
15) ملزم می شوند در او ( دردوزخ ) بدوران دین ( قانون حق )
وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَائِبِينَ ﴿16﴾
16) و نیستند ایشان از او (از دوزخ ) غایبان
وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿17﴾
17) و چه دانا کرد ترا چیست دوران دین ( قانون حق)
ثُمَّ مَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿18﴾
18) سپس چه دانا کرد ترا – چیست دوران دین ( قانون حق)
يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِّنَفْسٍ شَيْئًا وَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ ﴿19﴾
19) دورانی که مالک نمی شود شخصی برای شخصی چیزی را و امر ایندورانگاه برای خداوند است
سوره المطففین(83)
بخش ناقص کنندگان
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ دادند
بنام خداوند بخشاینده بخشایشگر
وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ ﴿1﴾
1) وای بر ناقص کنندگان (حقوق مردم )
الَّذِينَ إِذَا اكْتَالُواْ عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ﴿2﴾
2) آنانکه آنگاه که پیمانه گرفتند بر مردم پردازش می کنند
وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ﴿3﴾
3) و آنگاه که پیمانه دادند ایشان را یا وزن کردند بایشان خسارت می زنند
أَلَا يَظُنُّ أُولَئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ﴿4﴾
4) آیا گمان نمی کنند آنها– همانا ایشان مبعوث شد گانند
لِيَوْمٍ عَظِيمٍ ﴿5﴾
5) برای دورانی عظیم
يَوْمَ يَقُومُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿6﴾
6) دورانی که قیام می کنند مردم برای (حکم ) پروردگار جهانیان
كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ ﴿7﴾
7) چنین نیست – همانا کتاب فجار (شکافندگان حدود الهی ) البته درسجین (در تنگنا) است
وَمَا أَدْرَاكَ مَا سِجِّينٌ ﴿8﴾
8) و چه دانا کرد ترا – چیست سجین
كِتَابٌ مَّرْقُومٌ ﴿9﴾
9) نامه ای است نمره کرده شده (کد دار )
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿10﴾
10) وای است این دورانگاه برای تکذیب کنندگان
الَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ ﴿11﴾
11)آنانکه تکذیب می کنند بدوران دین (قانون حق)
وَمَا يُكَذِّبُ بِهِ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿12﴾
12) و تکذیب نمی کند به او مگر هر تجاوز کننده گناهکار
إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ﴿13﴾
13) آنگاه که تلاوت می شود بر او آیات ما – گفت افسانه های پیشینیان است
كَلَّا بَلْ رَانَ عَلَى قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا يَكْسِبُونَ ﴿14﴾
14) چنین نیست- بلکه – زنگار کرد بر قلبهایشان- آنچه که بودند کسب می کردند
كَلَّا إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوبُونَ ﴿15﴾
15) چنین نیست – همانا ایشان از پروردگارشان ایندورانگاه البته ممنوع شدگانند
ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا الْجَحِيمِ ﴿16﴾
16) سپس همانا ایشان البته ملزم شدند به دوزخ
ثُمَّ يُقَالُ هَذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تُكَذِّبُونَ ﴿17﴾
17) سپس گفته میشود – این است آنکه بودید او را تکذیب می کردید
كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْأَبْرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ ﴿18﴾
18)چنین نیست – همانا نامه خوبان البته در علیین (در فراخی) است
وَمَا أَدْرَاكَ مَا عِلِّيُّونَ ﴿19﴾
19)و چه دانا کرد ترا – چیست علیین
كِتَابٌ مَّرْقُومٌ ﴿20﴾
20)نامه ای است نمره کرده شده (کد دار )
يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ ﴿21﴾
21)شهادت می دهد او را مقربان
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ﴿22﴾
22)همانا خوبان البته در آسودگی اند
عَلَى الْأَرَائِكِ يَنظُرُونَ ﴿23﴾
23)برمبلهائی نظاره می کنند
تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ ﴿24﴾
24)می شناسی در رویهایشان بشاشی آسودگی را
يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍ مَّخْتُومٍ ﴿25﴾
25)آشامیده می شوند از عرق مهر شد
خِتَامُهُ مِسْكٌ وَفِي ذَلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ ﴿26﴾
26)پایانش اصل است – و در آن پس مسابقه می دهند – مسابقه دهندگان
وَمِزَاجُهُ مِن تَسْنِيمٍ ﴿27﴾
27)و مزه اش از تسنیم است
عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ ﴿28﴾
28)چشمه ای که می نوشند به او مقربان
إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُواْ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ ﴿29﴾
29)همانا آنانکه مجرم شدند – بودند از آنانکه ایمان آوردند می خندیدند (در دنیا)
وَإِذَا مَرُّواْ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ﴿30﴾
30)و آنگاه که گذر کردند به ایشان – چشمک می زنند ( به استهزاء کردن )
وَإِذَا انقَلَبُواْ إِلَى أَهْلِهِمُ انقَلَبُواْ فَكِهِينَ ﴿31﴾
31)و آنگاه که منقلب شدند بسوی اهلشان منقلب شدند خوشکامی کنان
وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوا إِنَّ هَؤُلَاء لَضَالُّونَ ﴿32﴾
32)و آنگاه که دیدند ایشان را – گفتند همانا اینها البته گمراهانند
وَمَا أُرْسِلُوا عَلَيْهِمْ حَافِظِينَ ﴿33﴾
33)و فرستاده نشدند بر- ایشان نگهدارندگان
فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُواْ مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ﴿34﴾
34)پس ایندوران(در آخرت) – آنانکه ایمان آوردند – از (حالت ) کافران می خندند
عَلَى الْأَرَائِكِ يَنظُرُونَ ﴿35﴾
35)برمبلهائی که نظاره می کنند
هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ ﴿36﴾
36)آیا پاداش داده شدند کافران آنچه را که بودند می کردند
سوره الانشقاق(84)
بخش پاره شدن
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند بخشاینده بخشایشگر
إِذَا السَّمَاء انشَقَّتْ ﴿1﴾
1) آنگاه که آسمان پاره شد
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿2﴾
2) و گوش داد برای پروردگارش و محقق شد
وَإِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ ﴿3﴾
3) و آنگاه که زمین کشیده شد
وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ﴿4﴾
4) و انداخت آنچه که در اوست و خالی شد
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿5﴾
5) و گوش داد برای پروردگارش و محقق شد
يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَى رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِيهِ ﴿6﴾
6) ای انسان همانا تو زحمت کشنده ای - بسوی پروردگارت زحمت کشیدنی پس ملاقات کننده ای او را
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ ﴿7﴾
7) پس اما کسی که داده شد کتابش به راستش
فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا ﴿8﴾
8) پس بزودی حساب کرده می شود – حسابی آسان
وَيَنقَلِبُ إِلَى أَهْلِهِ مَسْرُورًا ﴿9﴾
9) و منقلب می شود بسوی اهلش خوشحال
وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ وَرَاء ظَهْرِهِ ﴿10﴾
10) و اما کسی که داده شد کتابش از وراء پشتش
فَسَوْفَ يَدْعُو ثُبُورًا ﴿11﴾
11) پس بزودی دعوت می کند نفله شدنی را
وَيَصْلَى سَعِيرًا ﴿12﴾
12) و ملزم می شود به شعله ای
إِنَّهُ كَانَ فِي أَهْلِهِ مَسْرُورًا ﴿13﴾
13) همانا او بود در اهلش خوشحال
إِنَّهُ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ﴿14﴾
14) همانا او گمان کرد اینکه هرگز بر نگردد ( به زندگی دوباره )
بَلَى إِنَّ رَبَّهُ كَانَ بِهِ بَصِيرًا ﴿15﴾
15) آری – همانا پروردگارش بود به او بینا
فَلَا أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ ﴿16﴾
16) پس قسم یاد نمی کنم به مواظبت کردن (سرخی بعد از غروب )
وَاللَّيْلِ وَمَا وَسَقَ ﴿17﴾
17) و شب و آنچه را که جمع کرد ( تاریکی را )
وَالْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ ﴿18﴾
18) و ماه آنگاه که جمع شد ( بدر کامل شد)
لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍ ﴿19﴾
19) البته ترکیب می شوید حتماً طبقه از طبقه ای
فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿20﴾
20) پس چیست برای ایشان که ایمان نمی آورند
وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ لَا يَسْجُدُونَ ﴿21﴾
21) و آنگاه که قرائت کرده شد بر- ایشان قرآن سجده (قبول ) نمی کنند
بَلِ الَّذِينَ كَفَرُواْ يُكَذِّبُونَ ﴿22﴾
22) بلکه – آنانکه کافر شدند – تکذیب می کنند
وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ ﴿23﴾
23) و خداوند عالمتر است بآنچه که ذخیره می کنند (در عقلشان)
فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿24﴾
24) پس بشارت بده ایشان را به عذاب دردناک
إِلَّا الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ﴿25﴾
25) مگر آنانکه ایمان آوردند و عمل کردند اصلاحات را برای ایشان مزدی بدون منت است
سوره البروج (85)
بخش برجسته ها
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند بخشاینده بخشایشگر
وَالسَّمَاء ذَاتِ الْبُرُوجِ ﴿1﴾
1) قسم به آسمان دارای برجسته ها
2) وَالْيَوْمِ الْمَوْعُودِ ﴿2﴾
3) و قسم به دوران وعده داده شده
وَشَاهِدٍ وَمَشْهُودٍ ﴿3﴾
4) و قسم به شهادت دهنده(بحق) – و شهادت داده شده (بحق)
قُتِلَ أَصْحَابُ الْأُخْدُودِ ﴿4﴾
5) کشته شد اهل گودالها (اهل حقی که در گودال اتش زده شدند)
النَّارِ ذَاتِ الْوَقُودِ ﴿5﴾
6) آتشی که دارای سوخت است
إِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُودٌ ﴿6﴾
7) آنگاه که ایشان بر او نشستگانند
وَهُمْ عَلَى مَا يَفْعَلُونَ بِالْمُؤْمِنِينَ شُهُودٌ ﴿7﴾
8) و ایشان بر آنچه که می کنند به ایمان آورندگان شاهدانند
وَمَا نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلَّا أَن يُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ ﴿8﴾
9) و انتقام نگرفتند از ایشان مگر اینکه ایمان آورند به خداوند شرافتمند ستایش شده
الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ﴿9﴾
10) آنکه برای اوست فرمانروائی آسمانها و زمین و خداوند بر هر چیزی شاهد اشت
إِنَّ الَّذِينَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَرِيقِ ﴿10﴾
11) همانا آنانکه گرفتار کردند مومنین و مومنات را سپس توبه نکردند – پس برای ایشان عذاب جهنم است و برای ایشان عذاب سوزاننده است
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْكَبِيرُ ﴿11﴾
12) همانا آنانکه ایمان آوردند و عمل کردند اصلاحات را – برای ایشان است بهشت های که جاری میشود از زیرش رودها – آن است پیروزی بزرگ
إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ ﴿12﴾
13) همانا سخت گیری پروردگارت البته شدید است
إِنَّهُ هُوَ يُبْدِئُ وَيُعِيدُ ﴿13﴾
14) همانا او – اوست که شروع می کند (خلقت را ) و اعاده می کند (بعد از مرگ)
وَهُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ ﴿14﴾
15) و او آمرزنده – علاقه منده است
ذُو الْعَرْشِ الْمَجِيدُ ﴿15﴾
16) صاحب عرش (حیات) ارجمند است
فَعَّالٌ لِّمَا يُرِيدُ ﴿16﴾
17) فعّال است برای آنچه که می خواهد
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْجُنُودِ ﴿17﴾
18) آیا آمد حادثه لشگر ها
فِرْعَوْنَ وَثَمُودَ ﴿18﴾
19) فرعون و ثمود
بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي تَكْذِيبٍ ﴿19﴾
20) بلکه آنانکه کافر شدند در تکذیبند (حق را )
وَاللَّهُ مِن وَرَائِهِم مُّحِيطٌ ﴿20﴾
21) و خداوند از وراء (فراز ) ایشان احاطه کننده است
بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَّجِيدٌ ﴿21﴾
22) بلکه او قرآن ارجمند است
فِي لَوْحٍ مَّحْفُوظٍ ﴿22﴾
23) در لوحی (فضاء=نمایان ) محفوظ است
سوره الطارق (86)
بخش نمادگر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند بخشاینده و بخشایشگر
وَالسَّمَاء وَالطَّارِقِ ﴿1﴾
1) قسم به آسمان ونمادگر (مسیر ها و جهت ها)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الطَّارِقُ ﴿2﴾
2) و چه داناکرد ترا چیست نمادگر
النَّجْمُ الثَّاقِبُ ﴿3﴾
3) ستاره نفوذ کننده است
إِن كُلُّ نَفْسٍ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ ﴿4﴾
4) چنانچه هر نفسی زمانی که (خلق شد ) بر او نگهبانی است
فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ مِمَّ خُلِقَ ﴿5﴾
5) پس باید نگاه کند انسان از چه خلق کرده شد
خُلِقَ مِن مَّاء دَافِقٍ ﴿6﴾
6) خلق کرده شد از آبی جهنده
يَخْرُجُ مِن بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ ﴿7﴾
7) خارج می شود از میان سفتی (ذکر - استخوان- الدنا ) و نرمی ( مهبل -گوشت -الرنا )
إِنَّهُ عَلَى رَجْعِهِ لَقَادِرٌ ﴿8﴾
8) همانا او (خداوند ) بر – رجعت دادن او البته قادر است
يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ ﴿9﴾
9) دورانی که دقت کرده می شود به سرّها
فَمَا لَهُ مِن قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ ﴿10﴾
10) پس نیست برای او از نیروئی و نه یاری کننده ای
وَالسَّمَاء ذَاتِ الرَّجْعِ ﴿11﴾
11) و آسمان دارای مرجوع کنندگی است
وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ ﴿12﴾
12) و زمین دارای ترکیدگی است
إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ ﴿13﴾
13) همانا او (قرآن )-البته گفتار فاصل دهنده(میان حق و باطل ) است
وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ ﴿14﴾
14) و نیست او بشوخی
إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا ﴿15﴾
15) همانا ایشان نقشه می کشند نقشه کشیدنی
وَأَكِيدُ كَيْدًا ﴿16﴾
16) و نقشه می کشم نقشه کشیدنی
فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا ﴿17﴾
17) پس مهلت بده کافران را مهلت می دهم ایشان را اندکی
سوره الاعلی (87)
بخش متعال
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند بخشاینده بخشایشگر
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ﴿1﴾
1) فعالیت کن بنام پروردگارت که متعال است
الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى ﴿2﴾
2) آنکه خلق کرد و پردازش کرد
وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَى ﴿3﴾
3) و آنکه مقدر کرد پس هدایت کرد
وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَى ﴿4﴾
4) و آنکه بیرون آورد چراگاه را
فَجَعَلَهُ غُثَاء أَحْوَى ﴿5﴾
5) پس قرار داد او را خاشاکی متغیر
سَنُقْرِؤُكَ فَلَا تَنسَى ﴿6﴾
6) بزودی قرائت می کنیم بر تو (قرآن را ) پس فراموش نمی کنی
إِلَّا مَا شَاء اللَّهُ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَى ﴿7﴾
7) مگر آنچه را که خواست خداوند – همانا او علم دارد به آشکار و آنچه که مخفی می شود
وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَى ﴿8﴾
8) و آسان می کنیم به تو برای آسانی
فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ الذِّكْرَى ﴿9﴾
9) پس تذکر بده چنانچه نفع کرد تذکر دادن
سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَى ﴿10﴾
10) بزودی متذکر می شود کسی که می هراسد ( از خداوند )
وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى ﴿11﴾
11) و دوری می کند او را (قران را ) بدبخت تری (کافر )
الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَى ﴿12﴾
12) آنکه ملزم می شود در آتش بزرگ
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَى ﴿13﴾
13) سپس نمی میرد در او و نه زنده می ماند
قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّى ﴿14﴾
14) بدرستیکه رستگار شد کسی که نمو کرد
وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى ﴿15﴾
15) و ذکر کرد نام پروردگارش را پس نماز کرد
بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ﴿16﴾
16) بلکه انتخاب می کنند زندگانی دنیا را
وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَى ﴿17﴾
17) و آخرت بهتر و باقی مانده تر است
إِنَّ هَذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَى ﴿18﴾
18) همانا این البته در دفترهای نخستین است
صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى ﴿19﴾
19) دفتر ابراهیم و موسی
سوره الغاشیه (88)
بخش پوشاننده
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند بخشاینده بخشایشگر
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ ﴿1﴾
1) آیا آمد ترا حادثه پوشانند
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌ ﴿2﴾
2) رویهائی ایندورانگاه فرو افتاده است
عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ ﴿3﴾
3) عمل کننده – گمارنده است
تَصْلَى نَارًا حَامِيَةً ﴿4﴾
4) ملزم می شود به آتش گرمی
تُسْقَى مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ ﴿5﴾
5) آشامیده می شود از چشمه ای با ظرفیت(داغ )
لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍ ﴿6﴾
6) نیست برای ایشان طعامی مگر از خار
لَا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِي مِن جُوعٍ ﴿7﴾
7) چاق نمی کند و کفایت نمی کند از گرسنگی
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاعِمَةٌ ﴿8﴾
8) رویهائی ایندورانگاه آسوده است
لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ ﴿9﴾
9) برای سعیش راضی است
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ ﴿10﴾
10) در بهشتی متعالی است
لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَاغِيَةً ﴿11﴾
11) نمی شنود در او یا وه ای را
فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ ﴿12﴾
12) در اوست چشمه ای جاری شونده
فِيهَا سُرُرٌ مَّرْفُوعَةٌ ﴿13﴾
13) در اوست تخت های افراشته
وَأَكْوَابٌ مَّوْضُوعَةٌ ﴿14﴾
14) و لیوانهای گذاشته شده
وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ ﴿15﴾
15) و بالشهای صف کرده شده
وَزَرَابِيُّ مَبْثُوثَةٌ ﴿16﴾
16) و پشتی هایی پخش شده
أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ﴿17﴾
17) آیا پس نمی نگرید بسوی شتر چطور خلق کرده شد
وَإِلَى السَّمَاء كَيْفَ رُفِعَتْ ﴿18﴾
18) و بسوی آسمان چطور افراشته شد
وَإِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ﴿19﴾
19) و بسوی کوهها چطور گمارده شد
وَإِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ﴿20﴾
20) و بسوی زمین چطور پهن کرده شد
فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنتَ مُذَكِّرٌ ﴿21﴾
21) پس تذکر بده – قطعاً تو تذکر دهنده ای
لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ﴿22﴾
22) نیستی بر-ایشان کنترل کننده
إِلَّا مَن تَوَلَّى وَكَفَرَ ﴿23﴾
23) مگر کسی که رویگردانید ( از حق ) و کافر شد
فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الْأَكْبَرَ ﴿24﴾
24) پس عذاب می کند او را خداوند عذاب بزرگتر
إِنَّ إِلَيْنَا إِيَابَهُمْ ﴿25﴾
25) همانا بسوی ماست برگشت ایشان
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُمْ ﴿26﴾
26) سپس همانا بر (عهده ) ماست حساب ایشان
سوره الفجــــر (89)
بخش شکافته شدن
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند بخشاینده بخشایشگر
وَالْفَجْرِ ﴿1﴾
1) قسم به شکافته شدن (صبح )
وَلَيَالٍ عَشْرٍ ﴿2﴾
2) و قسم به شب های دهگانه
وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ ﴿3﴾
3) و قسم به جفت و تک
وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ ﴿4﴾
4) و قسم به شب آنگاه که آسان بگذرد
هَلْ فِي ذَلِكَ قَسَمٌ لِّذِي حِجْرٍ ﴿5﴾
5) آیا در آن ( اصول راهنمای حق ) قسمی است برای دارنده منع کننده (عقل)
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ﴿6﴾
6) آیا ندیدی چطور کرد پروردگارت به عاد
إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ ﴿7﴾
7) اِرم (شهری ) که دارای ستونهاست
الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ ﴿8﴾
8) آنکه خلق کرده نشده مانندش در منطقه ها
وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ ﴿9﴾
9) و ثمود آنانکه گود کردند صخره رابه درّه
وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتَادِ ﴿10﴾
10) و فرعون دارای میخهای (استبداد )
الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ ﴿11﴾
11) آنان که طغیان کردند در منطقه ها
فَأَكْثَرُوا فِيهَا الْفَسَادَ ﴿12﴾
12) پس بسیار کردند در او فساد را
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ﴿13﴾
13) پس سرازیر کرد بر- ایشان پروردگارت شلاق عذاب را
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ ﴿14﴾
14) همانا پروردگارت البته به کمینگاه است
فَأَمَّا الْإِنسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ ﴿15﴾
15) پس اما انسان آنگاه بآنچه که آزمود او را – پروردگارش – پس گرامی کرد او را و نعمت داد او را – پس می گوید پروردگار من گرامی - کرد مرا
وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ ﴿16﴾
16) و اما آنگاه بآنچه که آزمود او را –پس اندازه کرد بر او رزقش را - پس می گوید پروردگار من پست کرد مرا
كَلَّا بَل لَّا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ ﴿17﴾
17) چنین نیست – بلکه گرامی نمی دارید یتیم را
وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ ﴿18﴾
18) و تشویق نمی کنید بر طعام دادن درمانده ای را
وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا ﴿19﴾
19) و می خورید میراث را خوردنی تا ریزه
وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا ﴿20﴾
20) و دوست می دارید مال را دوست داشتنی همگی
كَلَّا إِذَا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا ﴿21﴾
21) چنین نیست – آنگاه که پودر کرده شد زمین پودر شدنی – پودر شدنی
وَجَاء رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ﴿22﴾
22) و آمد (امر ) پروردگارت و فرشته – صف به صف
وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ وَأَنَّى لَهُ الذِّكْرَى ﴿23﴾
23) و آورده شد ایندورانگاه جهنم – دورانگاهی که متذکر می شود انسان و چگونه است برای او متذکر شدن
يَقُولُ يَا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَيَاتِي ﴿24﴾
24) می گوید ای کاش من تقدیم می کردم برای زندگانیم
فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ ﴿25﴾
25) پس دورانگاهی که عذاب کرده نمی شود ( مانند ) عذاب شدن او فردی
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ ﴿26﴾
26) و بسته نمی شود (مانند ) بسته شدنش فردی
يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ﴿27﴾
27) ای نفس آرامش یافته
ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ﴿28﴾
28) برگرد بسوی پروردگارت راضی کننده – راضی شونده
فَادْخُلِي فِي عِبَادِي ﴿29﴾
29) پس داخل شو در پرستندگان من
وَادْخُلِي جَنَّتِي ﴿30﴾
30) و داخل شو در بهشت من
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر