سوره الدخان(44)
بخش دود
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند بخشاینده بخشایشگر
حم ﴿1﴾
معنی حروف مقطعه در آخر آمده است
1)
وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ ﴿2﴾
2) قسم به کتاب شفاف کننده
إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُّبَارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ ﴿3﴾
3) همانا ما نازل کردیم او را در شب برکت داده شده – همانا ما بودیم اخطار کنندگان
فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ﴿4﴾
4) در اوست که جداکرده می شود هر امر حکیمی
أَمْرًا مِّنْ عِندِنَا إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ﴿5﴾
5) امری از نزد ما – همانا ما بودیم فرستندگان
رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ﴿6﴾
6) رحمتی از پروردگارت – همانا او شنوای عالم است
رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ﴿7﴾
7) پروردگار آسمانها و زمین و آنچه که میان آندوست – چنانچه بودید یقین کنندگان
لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ﴿8﴾
8) نیست اله (مطلقی ) مگر او – زنده می کند و می میراند پروردگارتان و پروردگار اجدادتان پیشینیان
بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ يَلْعَبُونَ ﴿9﴾
9) بلکه ایشان در شکی بازی می کنند
فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاء بِدُخَانٍ مُّبِينٍ ﴿10﴾
10) پس مراقب باش دورانی که می آید ( در رجعت ) آسمان بسبب دود شفافی
يَغْشَى النَّاسَ هَذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿11﴾
11) می پوشاند مردم را – این است عذابی دردناک
رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ ﴿12﴾
12) پروردگار ما برطرف کن از ما عذاب را همانا مائیم ایمان آورندگان
أَنَّى لَهُمُ الذِّكْرَى وَقَدْ جَاءهُمْ رَسُولٌ مُّبِينٌ ﴿13﴾
13) چگونه است برای ایشان متذکر شدن – و بدرستیکه آمد ایشان را رسولی شفاف کننده
ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوا مُعَلَّمٌ مَّجْنُونٌ ﴿14﴾
14) سپس رویگردانیدند از او و گفتند علم داده شده ای که دیوانه است
إِنَّا كَاشِفُو الْعَذَابِ قَلِيلًا إِنَّكُمْ عَائِدُونَ ﴿15﴾
15) همانا ما برطرف کننده ایم عذاب را اندکی – همانا شما عود کنندگانید
يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى إِنَّا مُنتَقِمُونَ ﴿16﴾
16) دورانی که سخت می گیریم سخت گرفتن بزرگ – همانا ما انتقام گیرندگانیم
وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَاءهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ ﴿17﴾
17) و البته بدرستیکه گرفتار کردیم قبل از ایشان قوم فرعون را و آمد ایشان را رسولی گرامی
أَنْ أَدُّوا إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ﴿18﴾
18) اینکه بسپارید به من پرستندگان خداوند را – همانا منم برای شما رسولی امین
وَأَنْ لَّا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ إِنِّي آتِيكُم بِسُلْطَانٍ مُّبِينٍ ﴿19﴾
19) و اینکه برتری نجوئید بر خداوند – همانا من آورنده ام برای شما سلطان (دلیل قاطع ) شفافی را
وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ ﴿20﴾
20) و همانا من پناه بردم به پروردگارم و پروردگار شما اینکه پرتاب کنید مرا (تبعید کنید )
وَإِنْ لَّمْ تُؤْمِنُوا لِي فَاعْتَزِلُونِ ﴿21﴾
21) و چنانچه – ایمان نیاوردید برای من پس کناره گیری کنید مرا
فَدَعَا رَبَّهُ أَنَّ هَؤُلَاء قَوْمٌ مُّجْرِمُونَ ﴿22﴾
22) پس دعوت کرد پروردگارش را همانا اینها قومی مجرمانند
فَأَسْرِ بِعِبَادِي لَيْلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ﴿23﴾
23) (گفت خداوند )پس سیر بده پرستندگان مرا شبانه – همانا شما پیگیری شوندگانید
وَاتْرُكْ الْبَحْرَ رَهْوًا إِنَّهُمْ جُندٌ مُّغْرَقُونَ ﴿24﴾
24) و ترک کن دریا را غلغل کنان همانا ایشان لشگری غرق شوندگانند
كَمْ تَرَكُوا مِن جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ﴿25﴾
25) چقدر ترک کردند از بوستانها و چشمه ها را
وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ ﴿26﴾
26) و زراعت ها و جایگاه گرامی را
وَنَعْمَةٍ كَانُوا فِيهَا فَاكِهِينَ ﴿27﴾
27) و نعمتی که بودند در او خوشکامی کنندگان
كَذَلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا قَوْمًا آخَرِينَ ﴿28﴾
28) بدینسان – و به میراث دادیم او را به قومی دیگر
فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاء وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنظَرِينَ ﴿29﴾
29) پس گریه نکرد بر- ایشان آسمان و زمین و نبودند مهلت داده شدگان
وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِينِ ﴿30﴾
30) و البته بدرستیکه نجات دادیم بنی اسرائیل ( فرزندان پرستنده خداوند ) را از عذاب پست کننده
مِن فِرْعَوْنَ إِنَّهُ كَانَ عَالِيًا مِّنَ الْمُسْرِفِينَ ﴿31﴾
31) از فرعون – همانا او بود برتری طلبی که از اسراف کنندگان است
وَلَقَدِ اخْتَرْنَاهُمْ عَلَى عِلْمٍ عَلَى الْعَالَمِينَ ﴿32﴾
32) و البته بدرستیکه اختیار کردیم ایشان را بر علمی بر جهانیان
وَآتَيْنَاهُم مِّنَ الْآيَاتِ مَا فِيهِ بَلَاء مُّبِينٌ ﴿33﴾
33) و دادیم ایشان را از آیات آنچه که در اوست آزمونی شفاف
إِنَّ هَؤُلَاء لَيَقُولُونَ ﴿34﴾
34) همانا اینها البته می گویند
إِنْ هِيَ إِلَّا مَوْتَتُنَا الْأُولَى وَمَا نَحْنُ بِمُنشَرِينَ ﴿35﴾
35) نیست او مگر مردنمان نخست- و نیستیم ما بسببی منتشر شدگان (دو باره زنده در زمین )
فَأْتُوا بِآبَائِنَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ﴿36﴾
36) پس بیاورید اجدادمان را چنانچه بودید راستگویان
أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَالَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ أَهْلَكْنَاهُمْ إِنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ ﴿37﴾
37) آیا ایشان بهترند یا قوم تبّع ( در یمن بودند ) و آنانکه از قبل ایشانند – هلاک کردیم ایشان را – همانا ایشان بودند مجرمین
وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ ﴿38﴾
38) و خلق نکردیم آسمانها و زمین را و آنچه که میان آندوست بازی کنندگان
مَا خَلَقْنَاهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿39﴾
39) خلق نکردیم آندو را مگر بحق – و لکن اکثرشان علم ندارند
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقَاتُهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿40﴾
40) همانا دوران فصل (جدائی حق وباطل ) وعده گاه ایشان است همگی
يَوْمَ لَا يُغْنِي مَوْلًى عَن مَّوْلًى شَيْئًا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ﴿41﴾
41) دورانی که کفایت نمی کند یاوری از یاوری چیزی را و نه ایشان یاری کرده می شوند
إِلَّا مَن رَّحِمَ اللَّهُ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ﴿42﴾
42) مگر کسی را که رحم کرد خداوند – همانا اوست که او شرافتمند بخشایشگر است
إِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ ﴿43﴾
43) همانا درخت زقوم است
طَعَامُ الْأَثِيمِ ﴿44﴾
44) طعام گناهکاران است
كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ ﴿45﴾
45) مانند گداخته است – می جوشد در شکم ها
كَغَلْيِ الْحَمِيمِ ﴿46﴾
46) مانند جوشیدن گرم
خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلَى سَوَاء الْجَحِيمِ ﴿47﴾
47) بگیرید او را پس هول بدهید اورا به سوی پردازش جهنم
ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيمِ ﴿48﴾
48) سپس سرازیر کنید فوق سرش از عذاب گرم
ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ ﴿49﴾
49) بچش – همانا توئی – تو شرافتمند گرامی
إِنَّ هَذَا مَا كُنتُم بِهِ تَمْتَرُونَ ﴿50﴾
50) همانا این است آنچه که بودید به او تردید می کردید
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٍ ﴿51﴾
51) همانا متقین درمقام امنیّت اند
فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ﴿52﴾
52) در بوستانها و چشمه ها
يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَقَابِلِينَ ﴿53﴾
53) ملبس می شوند از سندس (حریر نازک ) و استبرق ( حریر براق) متقابلان
كَذَلِكَ وَزَوَّجْنَاهُم بِحُورٍ عِينٍ ﴿54﴾
54) بدینسان – و جفت کردیم ایشان را به گفتگو
کنندگان چشمی (زیبا از مردان و زنان )
يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ آمِنِينَ ﴿55﴾
55) دعوت می کنند در او به هر خوشکامی امنیت یافتگانند
لَا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولَى وَوَقَاهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ ﴿56﴾
56) نمی چشند در او مردن را مگر مردن نخستین را و حفظ کرد ایشان را (خداوند از ) عذاب دوزخ
فَضْلًا مِّن رَّبِّكَ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿57﴾
57) فضلی است از پروردگارشان – آن اوست -که پیروزی عظیم است
فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿58﴾
58) پس قطعاً آسان کردیم او را(قران را) به زبانت – شاید ایشان متذکر شوند
فَارْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ ﴿59﴾
59) پس مراقب باش همانا ایشان مراقبانند
ســوره الجاثیـــه (45)
بخش زانو زنندگی
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند بخشاینده بخشایشگر
حم ﴿1﴾
1) معنی حروف مقطعه در آخر آمده است
تَنزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ﴿2﴾
2) نازل کردن کتاب از خداوند شرافتمند حکیم است
إِنَّ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِّلْمُؤْمِنِينَ ﴿3﴾
3) همانا در آسمانها و زمین البته آیاتی است برای ایمان آورندگان
وَفِي خَلْقِكُمْ وَمَا يَبُثُّ مِن دَابَّةٍ آيَاتٌ لِّقَوْمٍ يُوقِنُونَ ﴿4﴾
4) و در خلقت شما و آنچه که پخش می کند از جنبنده ای - آیاتی است برای قومی که یقین می کنند
وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَا أَنزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّمَاء مِن رِّزْقٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ آيَاتٌ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ﴿5﴾
5) و اختلاف شب و روز و آنچه که نازل کرد خداوند از آسمان از رزق که زنده کرد به او زمین را بعد از مردنش و گردانیدن بادها آیاتی است برای قومی که تعقل می کنند
تِلْكَ آيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَ اللَّهِ وَآيَاتِهِ يُؤْمِنُونَ ﴿6﴾
6) این است آیات خداوند – که تلاوت می کنیم او را بر تو بحق – پس به کدام حدیث بعد از(کلام) خداوند و آیاتش ایمان آورید
وَيْلٌ لِّكُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ ﴿7﴾
7) وای بر هر منحرف کننده گناهکار
يَسْمَعُ آيَاتِ اللَّهِ تُتْلَى عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِرًا كَأَن لَّمْ يَسْمَعْهَا فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿8﴾
8) می شنود آیات خداوند را که تلاوت کرده می شود بر او سپس لج می کند متکبرانه – گویا اینکه نشنید او را – پس بشارت باد او را به عذاب دردناک
وَإِذَا عَلِمَ مِنْ آيَاتِنَا شَيْئًا اتَّخَذَهَا هُزُوًا أُوْلَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِينٌ ﴿9﴾
9) وآنگاه که علم یافت از آیات ما چیزی را – گرفت او را به استهزاء – آنهایند که برای ایشان عذاب پست کننده است
مِن وَرَائِهِمْ جَهَنَّمُ وَلَا يُغْنِي عَنْهُم مَّا كَسَبُوا شَيْئًا وَلَا مَا اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ أَوْلِيَاء وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ ﴿10﴾
10) از فراز شان جهنم است – و کفایت نمی کند از ایشان آنچه که کسب کردند چیزی را – و نه آنچه که گرفتند از غیر خداوند یاورانی را و برای ایشان عذاب عظیم است
هَذَا هُدًى وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ لَهُمْ عَذَابٌ مَّن رِّجْزٍ أَلِيمٌ ﴿11﴾
11) این است هدایت – و آنانکه کافر شدند به آیات پروردگارشان برای ایشان عذابی از نگرانی دردناک است
اللَّهُ الَّذِي سخَّرَ لَكُمُ الْبَحْرَ لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ فِيهِ بِأَمْرِهِ وَلِتَبْتَغُوا مِن فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿12﴾
12) خداوند است آنکه مسخر کرد برای شما دریا را تا جاری شود کشتیها در او به امرش - و تا طلب کنید از فضل او- شاید شما تشکر کنید
وَسَخَّرَ لَكُم مَّا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مِّنْهُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لَّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ﴿13﴾
13) و مسخر کرد برای شما آنچه که در آسمانها و آنچه که در زمین است همگی از اوست – همانا در آن است البته آیاتی برای قومی که تفکر می کنند
قُل لِّلَّذِينَ آمَنُوا يَغْفِرُوا لِلَّذِينَ لا يَرْجُون أَيَّامَ اللَّهِ لِيَجْزِيَ قَوْمًا بِما كَانُوا يَكْسِبُونَ ﴿14﴾
14) بگو برای آنانکه ایمان آوردند که بیامرزند برای آنانکه امید ندارند دورانهای(حاکمیت ولایت جمهورمردم بجانشینی ازحاکمیت ولایت مطلقه) خداوند را – تا جزا دهد قومی را بسبب آنچه که بودند کسب می کردند
مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ أَسَاء فَعَلَيْهَا ثُمَّ إِلَى رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ ﴿15﴾
15) کسی که عمل کرد اصلاحی را برای خودش است – و کسی که بد کرد بر (عهده ) او ست – سپس بسوی پروردگارتان مراجعت کرده می شوید
وَلَقَدْ آتَيْنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ وَرَزَقْنَاهُم مِّنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ ﴿16﴾
16) و البته بدرستیکه دادیم بنی اسرائیل (فرزندان پرستنده خداوند ) را کتاب و حکم (داوری ) و نبوت را و رزق دادیم ایشان را از پاکیزه ها – فضیلت دادیم ایشان را بر جهانیان
وَآتَيْنَاهُم بَيِّنَاتٍ مِّنَ الْأَمْرِ فَمَا اخْتَلَفُوا إِلَّا مِن بَعْدِ مَا جَاءهُمْ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ﴿17﴾
17) و دادیم ایشان را شفاف کننده ها از امر – پس اختلاف نکردند مگر از بعد آنچه که آمد ایشان را علم- به جویای (برتری طلبی ) میانشان – همانا پروردگارت فیصله می دهد میانشان بدوران قیامت در آنچه که بودند در او اختلاف می کردند
ثُمَّ جَعَلْنَاكَ عَلَى شَرِيعَةٍ مِّنَ الْأَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاء الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ ﴿18﴾
18) سپس قرار دادیم ترا بر نظامی از امر – پس پیروی کن او را و پیروی نکن هوسهای آنان را که علم ندارند
إِنَّهُمْ لَن يُغْنُوا عَنكَ مِنَ اللَّهِ شَيئًا وإِنَّ الظَّالِمِينَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاء بَعْضٍ وَاللَّهُ وَلِيُّ الْمُتَّقِينَ ﴿19﴾
19) همانا ایشان هرگز کفایت نمی کنند از تو از خداوند چیزی را – و همانا ظالمان بعضیشان یاوران بعضی اند – و خداوند یاور متقین است
هَذَا بَصَائِرُ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِّقَوْمِ يُوقِنُونَ ﴿20﴾
20) این است بینشهائی برای مردم و هدایتی و رحمتی برای قومی که یقین می کنند
أًمْ حَسِبَ الَّذِينَ اجْتَرَحُوا السَّيِّئَاتِ أّن نَّجْعَلَهُمْ كَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَوَاء مَّحْيَاهُم وَمَمَاتُهُمْ سَاء مَا يَحْكُمُونَ ﴿21﴾
21) یا حساب کردند – آنان که مرتکب شدند بدیها را – اینکه قرار دهیم ایشان را مانند آنانکه ایمان آوردند و عمل کردند اصلاحات را – مساوی است زندگیشان و مردنشان – بد شد آنچه که حکم می کنند
وَخَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَلِتُجْزَى كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ﴿22﴾
22) و خلق کرد خداوند آسمانها و زمین را بحق و تا جزا داده شود هر شخصی بسبب آنچه که کسب کرد و ایشان ظلم کرده نمی شوند
أَفَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ وَأَضَلَّهُ اللَّهُ عَلَى عِلْمٍ وَخَتَمَ عَلَى سَمْعِهِ وَقَلْبِهِ وَجَعَلَ عَلَى بَصَرِهِ غِشَاوَةً فَمَن يَهْدِيهِ مِن بَعْدِ اللَّهِ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿23﴾
23) آیا پس دیدی کسی را که گرفت الهش (مطلقش ) را هوسش - و گمراه کرد او را خداوند بر علمی و مهر نهاد (خداوند ) بر شنوائیش و قلبش و قرار داد بر بینشش پرده ای – پس کیست که هدایت کند او را از بعد خداوند – آیا پس متذکر نمی شوید
وَقَالُوا مَا هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا يُهْلِكُنَا إِلَّا الدَّهْرُ وَمَا لَهُم بِذَلِكَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ ﴿24﴾
24) و گفتند نیست او مگر زندگانی ما که دنیاست – می میریم و زنده می شویم (به تکرار ) و هلاک نمی کند ما را مگر دهر (وجو) و نیست برای ایشان به آن از علمی – نیستند ایشان (عالم ) مگر گمان می کنند
وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ مَّا كَانَ حُجَّتَهُمْ إِلَّا أَن قَالُوا ائْتُوا بِآبَائِنَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ﴿25﴾
25) و آنگاه که تلاوت می شود بر- ایشان آیات شفاف کننده – نبود دلیلشان مگر اینکه گفتند بیاورید اجداد ما را چنانچه راستگویانید
قُلِ اللَّهُ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يَجْمَعُكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا رَيبَ فِيهِ وَلَكِنَّ أَكَثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ﴿26﴾
26) بگو خداوند زنده می کند شما را سپس می میراند سپس جمع می کند شما را بسوی دوران قیامت که نیست شکی در او – و لکن بیشتر مردم علم ندارند
وَلَلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرضِ وَيَومَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَخْسَرُ الْمُبْطِلُونَ ﴿27﴾
27) و برای خداوند است فرمانروائی آسمانها و زمین و دورانی که قائم می شود لحظه (قیامت ) دورانگاهی که می بازند باطل کنندگان
وَتَرَى كُلَّ أُمَّةٍ جَاثِيَةً كُلُّ أُمَّةٍ تُدْعَى إِلَى كِتَابِهَا الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿28﴾
28) و می بینی هر امتی (پایگاهی = نسلی) را زانو زده است – هر امتی (پایگاهی=نسلی ) دعوت کرده می شود بسوی کتابش – ایندوران جزا داده می شوید آنچه را که بودید عمل می کردید
هَذَا كِتَابُنَا يَنطِقُ عَلَيْكُم بِالْحَقِّ إِنَّا كُنَّا نَسْتَنسِخُ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿29﴾
29) این است کتاب ما – نطق می کند بر شما به حق همانا ما بودیم که استنساخ (نسخه برداری ) می کردیم – آنچه را که بودید عمل می کردید
فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِي رَحْمَتِهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ ﴿30﴾
30) پس اما آنانکه ایمان آوردند و عمل کردند اصلاحات را پس داخل می کند ایشان را پروردگارشان در رحمتش- آن اوست که پیروزی شفاف است
وَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا أَفَلَمْ تَكُنْ آيَاتِي تُتْلَى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَكُنتُمْ قَوْمًا مُّجْرِمِينَ ﴿31﴾
31) و اما آنانکه کافر شدند – آیا پس نبود آیات من که تلاوت کرده می شد بر شما – پس تکبر کردید و بودید قومی مجرمان
وَإِذَا قِيلَ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَالسَّاعَةُ لَا رَيْبَ فِيهَا قُلْتُم مَّا نَدْرِي مَا السَّاعَةُ إِن نَّظُنُّ إِلَّا ظَنًّا وَمَا نَحْنُ بِمُسْتَيْقِنِينَ ﴿32﴾
32) و آنگاه که گفته شد – همانا وعده خداوند حق است و لحظه (قیامت را ) نیست شکی در او – گفتید نمی دانیم چیست لحظه (قیامت ) گمان نمی بریم مگر گمانی را و نیستیم ما بسببی یقین دارندگان
وَبَدَا لَهُمْ سَيِّئَاتُ مَا عَمِلُوا وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُون ﴿33﴾
33) و ظاهر شد برای ایشان بدیهای آنچه را که عمل کردند و فرا گرفت به ایشان آنچه را که بودند به او استهزاء می کردند
وَقِيلَ الْيَوْمَ نَنسَاكُمْ كَمَا نَسِيتُمْ لِقَاء يَوْمِكُمْ هَذَا وَمَأْوَاكُمْ النَّارُ وَمَا لَكُم مِّن نَّاصِرِينَ ﴿34﴾
34) و گفته شد این دوران – فراموش می کنیم شما را همچنانکه فراموش کردید ملاقات دورانتان را که این است- و جایگاه تان آتش است و نیست برای شما از یاری کنندگان
ذَلِكُم بِأَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ آيَاتِ اللَّهِ هُزُوًا وَغَرَّتْكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا فَالْيَوْمَ لَا يُخْرَجُونَ مِنْهَا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ ﴿35﴾
35) آن است شما را بسببی که همانا شما گرفتید آیات خداوند را به استهزاء – و فریب داد شما را زندگانی دنیا – پس ایندوران بیرون آورده نمی شوید از او (از جهنم ) و نه ایشان را رضایت د اده می شود
فَلِلَّهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَرَبِّ الْأَرْضِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿36﴾
36) پس برای خداوند است ستایش – پروردگار آسمانها و پروردگار زمین – پروردگار جهانیان
وَلَهُ الْكِبْرِيَاء فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿37﴾
37) و برای اوست کبریاء در آسمانها و زمین و او شرافتمند حکیم است
سوره الاحقاف (46)
بخش رَملهـــا
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند بخشاینده بخشایشگر
حم ﴿1﴾
1) معنی حروف مقطعه در آخر آمده است
تَنْزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ﴿2﴾
2) نازل کردن کتاب از خداوند شرافتمند حکیم است
مَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَأَجَلٍ مُّسَمًّى وَالَّذِينَ كَفَرُوا عَمَّا أُنذِرُوا مُعْرِضُونَ ﴿3﴾
3) خلق نکردیم آسمانها و زمین را و آنچه که میان آندوست مگر بحق و اجلی نامبرده شده – و آنانکه کافر شدند از آنچه که اخطار کرده شدند اعراض کنندگانند
قُلْ أَرَأَيْتُم مَّا تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ أَرُونِي مَاذَا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّمَاوَاتِ اِئْتُونِي بِكِتَابٍ مِّن قَبْلِ هَذَا أَوْ أَثَارَةٍ مِّنْ عِلْمٍ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ﴿4﴾
4) بگو آیا دیدید آنچه را که دعوت می کنید از غیر خداوند را – نشان دهید مرا چه چیزی را خلق کردند از زمین – یا برای ایشان شرکتی در آسمانهاست – بیاورید کتابی از قبل این (قرآن ) یا اثری از علمی – چنانچه بودید راستگویان
وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّن يَدْعُو مِن دُونِ اللَّهِ مَن لَّا يَسْتَجِيبُ لَهُ إِلَى يَومِ الْقِيَامَةِ وَهُمْ عَن دُعَائِهِمْ غَافِلُونَ ﴿5﴾
5) و کیست گمراهتر از کسی که دعوت می کند از غیر خداوند را- کسی که اجابت نمی کند بر او – تا به دوران قیامت و ایشان از دعوتشان غافلانند
وَإِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُوا لَهُمْ أَعْدَاء وَكَانُوا بِعِبَادَتِهِمْ كَافِرِينَ ﴿6﴾
6) و آنگاه که محشور کرده شد مردم - بودند برای ایشان دشمنانی و بودند به پرستش ایشان کافران
وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاءهُمْ هَذَا سِحْرٌ مُّبِينٌ ﴿7﴾
7) و آنگاه تلاوت کرده می شود بر-ایشان آیات ما که شفاف کننده است – گفتند آنانکه کافر شدند برای حق وقتی که آمد ایشان را – این سحر شفافی است
أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَلَا تَمْلِكُونَ لِي مِنَ اللَّهِ شَيْئًا هُوَ أَعْلَمُ بِمَا تُفِيضُونَ فِيهِ كَفَى بِهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَهُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ﴿8﴾
8) یا می گویند بافت او را (محمد)– بگو چنانچه بافتم او را – پس مالک نمی شوید برای من از خداوند چیزی را – او عالمتر است بآنچه که روان می کنید(تهمت) در او – کافی بود بسببی او شاهد است میان من و میان شما – و او آمرزنده بخشایشگر است
قُلْ مَا كُنتُ بِدْعًا مِّنْ الرُّسُلِ وَمَا أَدْرِي مَا يُفْعَلُ بِي وَلَا بِكُمْ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَى إِلَيَّ وَمَا أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُّبِينٌ ﴿9﴾
9) بگو نبودم ا ختراعی از رسولان و نمی دانم – چه کرده می شود به من و نه به شما – پیروی نمی کنم مگر آنچه را که وحی کرده می شود بسوی من – و نیستم من مگر اخطار کننده ای شفاف
قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِن كَانَ مِنْ عِندِ اللَّهِ وَكَفَرْتُم بِهِ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّن بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى مِثْلِهِ فَآمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ﴿10﴾
10) بگو آیا دیدید چنانچه بود از نزد خداوند و کافر شدید به او (به قران )- و شاهد شد شاهدی از بنی اسرائیل (فرزندان پرستنده خداوند ) بر مثل او – پس ایمان آورد و تکبر کردید – همانا خداوند هدایت نمی کند قوم ظالمان را
وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا لَوْ كَانَ خَيْرًا مَّا سَبَقُونَا إِلَيْهِ وَإِذْ لَمْ يَهْتَدُوا بِهِ فَسَيَقُولُونَ هَذَا إِفْكٌ قَدِيمٌ ﴿11﴾
11) و گفتند آنانکه کافر شدند برای آنانکه ایمان آوردند اگر بود خیری سبقت نمی گرفتند ما را بسوی او – و آنگاه که هدایت نشدند به او – پس بزودی می گویند – این انحراف قدیمی است
وَمِن قَبْلِهِ كِتَابُ مُوسَى إِمَامًا وَرَحْمَةً وَهَذَا كِتَابٌ مُّصَدِّقٌ لِّسَانًا عَرَبِيًّا لِّيُنذِرَ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَبُشْرَى لِلْمُحْسِنِينَ ﴿12﴾
12) و از قبل او کتاب موسی امام و بخشایشی است – و این کتاب تصدیق کننده که زبان عربی (مدنی)است تا اخطار کند آنان را که ظلم کردند – و بشارت برای نیکوکاران است
إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿13﴾
13) همانا آنانکه گفتند پروردگار ما خداوند است سپس استقامت کردند – پس نیست ترسی بر-ایشان و نه ایشان اندوهگین می شوند
أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا جَزَاء بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿14﴾
14) آنها اهل بهشتند – جاویدانند در او – جزائی است بسبب آنچه که بودند عمل می کردند
وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَانًا حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهًا وَوَضَعَتْهُ كُرْهًا وَحَمْلُهُ وَفِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا حَتَّى إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَبَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَى وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَإِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ ﴿15﴾
15) و وصیت کردیم انسان را بوالدینش نیکوئی کردن را- حمل کرد او را مادرش به تنفری و وضع کرد او را به تنفری – و حملش و جدائی او(ازشیر) سی مدت (ماه واضح) است تا آنگاه که رسید به شدتش – و رسید به چهل سالی – گفت پروردگار من انتظار بده مرا اینکه شکر کنم نعمت ترا – آنکه نعمت دادی بر من و بر والدینم و اینکه عمل کنم اصلاحی را که راضی شوی تو او را و اصلاح کن برای من در نسل من – همانا من توبه کردم بسوی تو و همانا من از اسلام آورندگانم
أُوْلَئِكَ الَّذِينَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَنَتَجاوَزُ عَن سَيِّئَاتِهِمْ فِي أَصْحَابِ الْجَنَّةِ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ ﴿16﴾
16) آنها آنانند که قبول می کنیم از ایشان نیکوترین آنچه را که عمل کردند و عبور می کنیم از بدیهایشان در اهل بهشت – وعده صادق است آنکه بودند وعده داده می شدند
وَالَّذِي قَالَ لِوَالِدَيْهِ أُفٍّ لَّكُمَا أَتَعِدَانِنِي أَنْ أُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتْ الْقُرُونُ مِن قَبْلِي وَهُمَا
يَسْتَغِيثَانِ اللَّهَ وَيْلَكَ آمِنْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَيَقُولُ مَا هَذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ﴿17﴾
17) و آنکه گفت برای والدینش- اه - برای شما - آیا وعده می دهید مرا اینکه بیرون آورده می شوم (از قبر) و بدرستیکه گذشت قرنها از قبل من – و آندو (پدر و مادر ) مساعدت می طلبند خداوند را – وای بر تو ایمان بیاور – همانا وعده خداوند حق است – پس می گوید نیست این مگر افسانه های پیشینیان
أُوْلَئِكَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِم مِّنَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ إِنَّهُمْ كَانُوا خَاسِرِينَ ﴿18﴾
18) ایشان آنانند که محقق شد بر- ایشان گفتار در امتها ( در پایگاهها=نسلها ) بدرستیکه گذشت از قبل ایشان از جن و انس – همانا ایشان بودند بازندگان
وَلِكُلٍّ دَرَجَاتٌ مِّمَّا عَمِلُوا وَلِيُوَفِّيَهُمْ أَعْمَالَهُمْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ﴿19﴾
19) و برای همه درجاتی است از آنچه که عمل کردند و تا تمام بدهد ایشان را اعمالشان را – و ایشان ظلم کرده نمی شوند
وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَذْهَبْتُمْ طَيِّبَاتِكُمْ فِي حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا وَاسْتَمْتَعْتُم بِهَا فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُونِ بِمَا كُنتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنتُمْ تَفْسُقُونَ ﴿20﴾
20) و دورانی که عرضه کرده می شوند آنانکه کافر شدند بر آتش – (گفته میشود ) بردید پاکیزه هایتان را در زندگیتان در دنیا – و بهره بردید به او – پس ایندوران جزا داده می شوید عذاب پستی را بسبب آنچه که بودید تکبر می کردید در زمین بدون حق – و بسبب آنچه که بودید تمرد می کردید
وَاذْكُرْ أَخَا عَادٍ إِذْ أَنذَرَ قَوْمَهُ بِالْأَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتْ النُّذُرُ مِن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ﴿21﴾
21) و تذکر بده برادر عاد را – آنگاه که اخطار کرد قومش را در رملها (سرزمین رمل ) و بدرستیکه گذشتند اخطار کنندگان – از میان دو دستش(جلویش) و از پشتش – اینکه پرستش نکنید مگر خداوند را – همانا من می ترسم بر شما عذاب دوران عظیمی را
قَالُوا أَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا عَنْ آلِهَتِنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ﴿22﴾
22) گفتند آیا آمدی ما را تا منحرف کنی ما را از الهایمان (مطلقهایمان ) پس بیاور ما را بآنچه که وعده می دهی ما را – چنانچه بودی از راستگویان
قَالَ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِندَ اللَّهِ وَأُبَلِّغُكُم مَّا أُرْسِلْتُ بِهِ وَلَكِنِّي أَرَاكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُونَ ﴿23﴾
23) گفت – قطعاً علم نزد خداوند است – و ابلاغ می کنم به شما آنچه را که فرستاده شدم به او- و لکن من می بینم شما را قومی که جهالت می کنید
فَلَمَّا رَأَوْهُ عَارِضًا مُّسْتَقْبِلَ أَوْدِيَتِهِمْ قَالُوا هَذَا عَارِضٌ مُّمْطِرُنَا بَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُم بِهِ رِيحٌ فِيهَا عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿24﴾
24) پس وقتی که دیدند او را پهن شده ای(درآسمان ) روآورنده به وادیهایشان – گفتند این پهن شده (باد ) بارندگی ماست – بلکه اوست آنچه که عجله کردید به او – بادی است که در او عذاب دردناک است
تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍ بِأَمْرِ رَبِّهَا فَأَصْبَحُوا لَا يُرَى إِلَّا مَسَاكِنُهُمْ كَذَلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمِينَ ﴿25﴾
25) ویران می کند همه چیز را به امر پروردگارش پس گردیدند (محو) – که دیده نمی شوند – مگر مسکنهایشان- بدینسان جزا می دهیم قوم مجرمین را
وَلَقَدْ مَكَّنَّاهُمْ فِيمَا إِن مَّكَّنَّاكُمْ فِيهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا وَأَبْصَارًا وَأَفْئِدَةً فَمَا أَغْنَى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَا أَبْصَارُهُمْ وَلَا أَفْئِدَتُهُم مِّن شَيْءٍ إِذْ كَانُوا يَجْحَدُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُون ﴿26﴾
26) و البته بدرستیکه متمکن کردیم ایشان را در آنچه که متمکن نکردیم شما را در او – و قرار دادیم برای ایشان شنوائی و بینشهایی و ترجیح دهنده ای – پس کفایت نکرد از ایشان شنوائی شان و نه بینششان و نه ترجیح دهنده شان از چیزی – آنگاه که بودند رد می کردند آیات خداوند را و فرا گرفت به ایشان آنچه که بودند به او استهزاء می کردند
وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا مَا حَوْلَكُم مِّنَ الْقُرَى وَصَرَّفْنَا الْآيَاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ﴿27﴾
27) و البته هلاک کردیم آنچه را که اطراف شماست از قریه ها و صرف کردیم آیات را شاید ایشان مراجعت کنند (بحق )
فَلَوْلَا نَصَرَهُمُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ قُرْبَانًا آلِهَةً بَلْ ضَلُّوا عَنْهُمْ وَذَلِكَ إِفْكُهُمْ وَمَا كَانُوا يَفْتَرُونَ ﴿28﴾
28) پس چرا یاری نکردند ایشان را آنانکه گرفتند از غیر خداوند را به تقرب اله هایی (مطلقهایی ) بلکه گم شدند از ایشان- و آن است انحرافشان و آنچه که بودند می بافتند
وَإِذْ صَرَفْنَا إِلَيْكَ نَفَرًا مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوا أَنصِتُوا فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا إِلَى قَوْمِهِم مُّنذِرِينَ ﴿29﴾
29) و آنگاه که گرداندیم بسوی تو نفراتی از جن را – که می شنوند قرآن را – پس وقتی که حاضر شدند او را(وحی آمدن را) – گفتند – ساکت شوید پس وقتی که فیصله داده شد – رویگردانیدند بسوی قومشان اخطار کنندگان
قَالُوا يَا قَوْمَنَا إِنَّا سَمِعْنَا كِتَابًا أُنزِلَ مِن بَعْدِ مُوسَى مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ وَإِلَى طَرِيقٍ مُّسْتَقِيمٍ ﴿30﴾
30) گفتند ای قوم ما – همانا ما شنیدیم کتابی را که نازل شد از بعد موسی تصدیق کننده برای آنچه که میان دو دستش(جلویش) است هدایت می کند بسوی حق و بسوی نماد مستقیم
يَا قَوْمَنَا أَجِيبُوا دَاعِيَ اللَّهِ وَآمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُجِرْكُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿31﴾
31) ای قوم ما اجابت کنید دعوت کننده به خداوند را و ایمان آورید به او بیامرزد برای شما از بزهکاریتان و پناه دهد شما را از عذاب دردناک
وَمَن لَّا يُجِبْ دَاعِيَ اللَّهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِي الْأَرْضِ وَلَيْسَ لَهُ مِن دُونِهِ أَولِيَاء أُوْلَئِكَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ ﴿32﴾
32) وهر کس اجابت نکند دعوت کننده بخداوند را – پس نیست عاجز کننده ای در زمین – و نیست برای او از غیر او یاوران – آنها در گمراهی شفافند
أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقَادِرٍ عَلَى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَى بَلَى إِنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿33﴾
33) آیا و ندیدند – همانا خداوند است آنکه خلق کرد آسمانها و زمین را – و ضعیف نشد به خلقشان – قادر است بر اینکه زنده کند مردگان را – آری – همانا او بر هر چیزی قادر است
وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَلَيْسَ هَذَا بِالْحَقِّ قَالُوا بَلَى وَرَبِّنَا قَالَ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ﴿34﴾
34) و دورانی که عرضه کرده می شوند آنانکه کافر شدند بر آتش آیا نیست این حق – گفتند – آری – قسم به پروردگار ما- گفت (خداوند)– پس بچشید عذاب را بسبب آنچه که بودید کافر می شدید
فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُوْلُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِل لَّهُمْ كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا سَاعَةً مِّن نَّهَارٍ بَلَاغٌ فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الْفَاسِقُونَ ﴿35﴾
35) پس صبر کن همچنانکه صبر کردند دارندگان ثبات(عمل) از رسولان – و عجله نکن برای ایشان – گویا اینکه ایشان –دورانی که می بینند آنچه را که وعده داده می شوند – درنگ نکردند (در دنیا) مگر لحظه ای از روز – ابلاغی است – پس آیا هلاک کرده می شوند مگر قوم متمردان
سوره محمـــد (47)
بخش محمـــد
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند بخشاینده بخشایشگر
الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَن سَبِيلِ اللَّهِ أَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ ﴿1﴾
1) آنانکه کافر شدند و جلوگیری کردند از جهت(حاکمیت ولایت جمهورمردم بجانشینی ازحاکمیت ولایت مطلقه ) خداوند – گم گردانید اعمالشان را
وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَآمَنُوا بِمَا نُزِّلَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَهُوَ الْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ كَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَأَصْلَحَ بَالَهُمْ ﴿2﴾
2) و آنانکه ایمان آوردند و عمل کردند اصلاحات را و ایمان آوردند بآنچه که نازل کرده شد بر محمد و او حق است از پروردگارشان – زدود از ایشان بدیهایشان را و اصلاح کرد خاطرشان را
ذَلِكَ بِأَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا اتَّبَعُوا الْبَاطِلَ وَأَنَّ الَّذِينَ آمَنُوا اتَّبَعُوا الْحَقَّ مِن رَّبِّهِمْ كَذَلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ لِلنَّاسِ أَمْثَالَهُمْ ﴿3﴾
3) آن است بسببی که همانا آنانکه کافر شدند و پیروی کردند باطل را – و همانا آنانکه ایمان آوردند پیروی کردند حق را از پروردگارشان – بدینسان می زند خداوند برای مردم مثلهایشان را
فَإِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقَابِ حَتَّى إِذَا أَثْخَنتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاء حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا ذَلِكَ وَلَوْ يَشَاء اللَّهُ لَانتَصَرَ مِنْهُمْ وَلَكِن لِّيَبْلُوَ بَعْضَكُم بِبَعْضٍ وَالَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَلَن يُضِلَّ أَعْمَالَهُمْ ﴿4﴾
4) پس آنگاه که ملاقات کردید آنان را که کافر شدند ( به حق ودر حال تجاوز به حقوق انسان ) پس زدن مراقبتها (پاسگاهها )ست- تا آنگاه که گیر انداختید ایشان را پس شدید کنید میثاق را – پس چنانکه منت گذاشتنی بعد( به ازاد کردن ) و چنانکه فدیه گرفتنی ( برای آزاد کردن) تا بگذارد جنگ بارهایش را – آن است (قانون جنگ ) و اگر بخواهد خداوند البته یاری می کرد ( شما را ) از (تجاوز ) ایشان – و لکن ( می خواهد ) تا امتحان کند بعضیتان را به بعضی – و آنانکه کشته شدند در جهت (حاکمیت ولایت جمهورمردم بجانشینی ازحاکمیت ولایت مطلقه ) خداوند – پس هرگز گم نمی شود اعمالشان
سَيَهْدِيهِمْ وَيُصْلِحُ بَالَهُمْ ﴿5﴾
5) به زودی هدایت می کند ایشان را و اصلاح می کند خاطرشان را
وَيُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ عَرَّفَهَا لَهُمْ ﴿6﴾
6) و داخل می کند به بهشت که تعریف کرد برای ایشان
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ ﴿7﴾
7) ای آنانکه ایمان آوردید چنانچه یاری کنید خداوند را(یعنی عموم مردم را که جانشین خدایند )
یاری می کند شما را و ثابت می کند قدمهایتان را
وَالَّذِينَ كَفَرُوا فَتَعْسًا لَّهُمْ وَأَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ ﴿8﴾
8) و آنانکه کافر شدند پس نگونساری است برای ایشان - و گم گردانید اعمالشان را
ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَرِهُوا مَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ ﴿9﴾
9) آن است بسببی که همانا ایشان متنفر شدند – آنچه را که نازل کرد خداوند – پس هدر کرد اعمالشان را
أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ دَمَّرَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَلِلْكَافِرِينَ أَمْثَالُهَا ﴿10﴾
10) آیا پس سیر نکردند در زمین – پس بنگرند – چطور بود عاقبت آنانکه از قبل ایشانند – ویران کرد خداوند بر- ایشان و برای کافرین امثال اوست
ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَأَنَّ الْكَافِرِينَ لَا مَوْلَى لَهُمْ ﴿11﴾
11) آن است بسببی که همانا خداوند است یاور آنانکه ایمان آوردند و همانا کافران را نیست یاوری برای ایشان
إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الْأَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ ﴿12﴾
12) همانا خداوند داخل می کند آنان را که ایمان آوردند و عمل کردند اصلاحات را به بهشت هایی که جاری می شود از زیرشان رودها – و آنانکه کافر شدند بهره مند می شوند و می خورند همچنانکه می خورد انعام ( حیوانات اهلی ...) و آتش اقامتگاهی برای ایشان است
وَكَأَيِّن مِّن قَرْيَةٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً مِّن قَرْيَتِكَ الَّتِي أَخْرَجَتْكَ أَهْلَكْنَاهُمْ فَلَا نَاصِرَ لَهُمْ ﴿13﴾
13) و چه بسیار – از قریه ای که او شدیدتر است به نیرو از قریه تو – آنکه بیرون کرد ترا – هلاک کردیم ایشان را پس نیست یاری کننده ای برای ایشان
أَفَمَن كَانَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ كَمَن زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءهُمْ ﴿14﴾
14) آیا پس کسی که بود بر شفافیتی از پروردگارش – مانند کسی است که زینت داده شد برای او بدی عملش – و پیروی کردند هوسهای شان را
مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِيهَا أَنْهَارٌ مِّن مَّاء غَيْرِ آسِنٍ وَأَنْهَارٌ مِن لَّبَنٍ لَّمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهَارٌ مِّنْ خَمْرٍ لَّذَّةٍ لِّلشَّارِبِينَ وَأَنْهَارٌ مِّنْ عَسَلٍ مُّصَفًّى وَلَهُمْ فِيهَا مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَمَغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ كَمَنْ هُوَ خَالِدٌ فِي النَّارِ وَسُقُوا مَاء حَمِيمًا فَقَطَّعَ أَمْعَاءهُمْ ﴿15﴾
15) مثل بهشت آنکه وعده داده شد متقین را – در اوست رودهائی از آب بدون تعفن – و رودهائی از شیر که متغیر نیست طعمش- و رودهائی از خمر(مشروب) که لذتی برای نوشندگان است - و رودهائی از عسل صاف کرده شده و برای ایشان در او از هر محصولی و آمرزشی از پروردگارشان است (آیا) مانند کسی است که او جاویدان در آتش است و آشامیده شدند آبی گرم – پس پاره کرد روده هایشان را
وَمِنْهُم مَّن يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ حَتَّى إِذَا خَرَجُوا مِنْ عِندِكَ قَالُوا لِلَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مَاذَا قَالَ آنِفًا أُوْلَئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءهُمْ ﴿16﴾
16) و از ایشان است کسی که شنوا می شود بسوی تو – تا آنگاه که بیرون رفتند از نزد تو – گفتند برای آنانکه داده شدند علم را چه چیزی گفت اکنون – آنها – آنانند که حک کرد خداوند بر دلهایشان(انحراف را ) و پیروی کردند هوسهایشان را
وَالَّذِينَ اهْتَدَوْا زَادَهُمْ هُدًى وَآتَاهُمْ تَقْواهُمْ ﴿17﴾
17) و آنانکه هدایت یافتند و زیاد کرد ایشان را به هدایتی و داد به ایشان (نتیجه ) تقوایشان را
فَهَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَن تَأْتِيَهُم بَغْتَةً فَقَدْ جَاء أَشْرَاطُهَا فَأَنَّى لَهُمْ إِذَا جَاءتْهُمْ ذِكْرَاهُمْ ﴿18﴾
18) پس آیا انتظار دارید مگر لحظه (قیامت ) را اینکه بیاید ایشان را ناگهانی – پس بدرستیکه آمد شرطهایش پس چگونه است برای ایشان – آنگاه که آمد ایشان را تذکرشان
فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مُتَقَلَّبَكُمْ وَمَثْوَاكُمْ ﴿19﴾
19) پس علم داشته باش – همانا نیست وجودی (بدن خالق ) مگر خداوند و آمرزش بطلب برای بزهکاریت و برای مومنین و مومنات – و خداوند علم دارد منقلب شدنتان و اقامتگاهتان را
وَيَقُولُ الَّذِينَ آمَنُوا لَوْلَا نُزِّلَتْ سُورَةٌ فَإِذَا أُنزِلَتْ سُورَةٌ مُّحْكَمَةٌ وَذُكِرَ فِيهَا الْقِتَالُ رَأَيْتَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ نَظَرَ الْمَغْشِيِّ عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِ فَأَوْلَى لَهُمْ ﴿20﴾
20) و می گویند آنان که ایمان آوردند – چرا نازل کرده نشد سوره ای – پس آنگاه که نازل کرده شد سوره ای محکم و ذکر کرده شد در او نبرد کردن – دیدی آنان را که در قلبشان مرضی است نگاه می کنند بسوی تو نگاه کردن (انسانی که ) بیهوشی آمده بر او از(ترس) مرگ – پس اولویت است(مرگ) برای ایشان
طَاعَةٌ وَقَوْلٌ مَّعْرُوفٌ فَإِذَا عَزَمَ الْأَمْرُ فَلَوْ صَدَقُوا اللَّهَ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ﴿21﴾
21) اطاعتی و گفتاری شناخته شده است – پس آنگاه که ثابت شد امر – پس اگر صادق می شدند با خداوند البته بود بهتر برای ایشان
فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِن تَوَلَّيْتُمْ أَن تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحَامَكُمْ ﴿22﴾
22) پس آیا ممکن شدید چنانچه ولایت یافتید اینکه فساد کنید در زمین و قطع کنید ارحامتان را
أُوْلَئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَأَعْمَى أَبْصَارَهُمْ ﴿23﴾
23) آنها- آنانند که لعنت کرد ایشان را خداوند – پس کِر کرد ایشان را و کور کرد بینشها یشان را
أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا ﴿24﴾
24) آیا پس تدبر نمی کنند قرآن را – یا بر قلب هاست قفلهایش
إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِهِم مِّن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطَانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَأَمْلَى لَهُمْ ﴿25﴾
25) همانا آنانکه مرتد شدند بر پشتهایشان از بعد آنچه که تبیین شد برای ایشان هدایت - شیطان آرایش کرد برا ی ایشان و آرزو داد برای ایشان
ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لِلَّذِينَ كَرِهُوا مَا نَزَّلَ اللَّهُ سَنُطِيعُكُمْ فِي بَعْضِ الْأَمْرِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِسْرَارَهُمْ ﴿26﴾
26)آن است بسببی که همانا ایشان گفتند برای آنانکه متنفر شدند – آنچه را که نازل کرد خداوند بزودی اطاعت می کنیم شما را در بعضی امور – و خداوند علم دارد اسرار - ایشان را
فَكَيْفَ إِذَا تَوَفَّتْهُمْ الْمَلَائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَأَدْبَارَهُمْ ﴿27﴾
27)پس چطور است آنگاه که تمام کرد (عمر) شان را فرشتگان – می زنند به رویهایشان و پشت هایشان
ذَلِكَ بِأَنَّهُمُ اتَّبَعُوا مَا أَسْخَطَ اللَّهَ وَكَرِهُوا رِضْوَانَهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ ﴿28﴾
28)آن است بسببی که همانا پیروی کردند آنچه را که به فشار دادن آورد خداوند را – و متنفر شدند – رضایت او را – پس هدر کرد اعمالشان را
أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ أَن لَّن يُخْرِجَ اللَّهُ أَضْغَانَهُمْ ﴿29﴾
29)یا حساب کردند – آنان که در دلهایشان مرضی است اینکه هرگز بیرون نمی کند خداوند کینه های ایشانرا
وَلَوْ نَشَاء لَأَرَيْنَاكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُم بِسِيمَاهُمْ وَلَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَعْمَالَكُمْ
﴿30﴾
30)و اگر بخواهیم البته نشان می دادیم به تو ایشان را پس البته می شناختی حتما ایشان را به سیمایشان – و البته می شناسی حتماً ایشان را در لحن گفتار – و خداوند علم دارد به اعمالتان
وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتَّى نَعْلَمَ الْمُجَاهِدِينَ مِنكُمْ وَالصَّابِرِينَ وَنَبْلُوَ أَخْبَارَكُمْ ﴿31﴾
31)و البته می آزماییم حتماً شما را تا علم یابیم (بعد از علم غیب به علم شهود ) جهاد (دفاع) کنندگان از شما و صبر کنندگان را – وبیازماییم اخبار شما را
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَشَاقُّوا الرَّسُولَ مِن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الهُدَى لَن
يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئًا وَسَيُحْبِطُ أَعْمَالَهُمْ ﴿32﴾
32)همانا آنانکه کافر شدند و جلوگیری کردنداز جهت (حاکمیت ولایت جمهورمردم بجانشینی ازحاکمیت ولایت مطلقه ) خداوند – و جدائی کردند رسول را – ازبعد آنچه که تبیین شد برای ایشان هدایت – هرگز ضرر نمی زنند خداوند را به چیزی – و به زودی هدر می رود اعمالشان
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَلَا تُبْطِلُوا أَعْمَالَكُمْ ﴿33﴾
33)ای آنانکه ایمان آوردید اطاعت کنید خداوند و رسول را و باطل نکنید اعمالتان را
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَن سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ مَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ ﴿34﴾
34همانا آنانکه کافر شدند و جلوگیری کردند از جهت (حاکمیت ولایت جمهورمردم بجانشینی ازحاکمیت ولایت مطلقه ) خداوند – سپس مردند و ایشان کافرانند – پس هرگز نمی آمرزد خداوند برای ایشان
فَلَا تَهِنُوا وَتَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَاللَّهُ مَعَكُمْ وَلَن يَتِرَكُمْ أَعْمَالَكُمْ ﴿35﴾
35)پس سست نشوید و دعوت نکنید به صلح (وقتی که تجاوز کردند ) و شما متعالترید و خداوند با شماست و هرگز فاصله نمی اندازد (نتیجه ) اعمالتان را
إِنَّمَا الحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَإِن تُؤْمِنُوا وَتَتَّقُوا يُؤْتِكُمْ أُجُورَكُمْ وَلَا يَسْأَلْكُمْ أَمْوَالَكُمْ ﴿36﴾
36)قطعاً زندگانی دنیا بازی و سرگرمی است و چنانچه ایمان بیاورید و تقوا داشته باشید می دهد شما را مزدتان را و سئوال نمی کند از شما اموالتان را
إِن يَسْأَلْكُمُوهَا فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُوا وَيُخْرِجْ أَضْغَانَكُمْ ﴿37﴾
37)چنانچه سئوال کند از شما او را (مال را ) پس اصرار ورزد شما را – بخل بورزید و بیرون آید کینه های شما
هَاأَنتُمْ هَؤُلَاء تُدْعَوْنَ لِتُنفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَمِنكُم مَّن يَبْخَلُ وَمَن يَبْخَلْ فَإِنَّمَا يَبْخَلُ عَن
نَّفْسِهِ وَاللَّهُ الْغَنِيُّ وَأَنتُمُ الْفُقَرَاء وَإِن تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُونُوا أَمْثَالَكُمْ
﴿38﴾
38)آگاه باشید – شما - اینهائید که دعوت کرده می شوید تا انفاق کنید در جهت (حاکمیت ولایت جمهورمردم بجانشینی ازحاکمیت ولایت مطلقه) خداوند پس از شماست کسی که بخل می ورزد – وهر کس بخل ورزد پس قطعاً بخل می ورزد از خودش – و خداوند غنی است و شما فقیرید – و چنانچه رویگردانید (از حق ) تبدیل کند( اهل حق را ) بقومی غیر از شما – سپس نشوند امثال شما
سوره الفتح (48)
بخش گشایش
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند بخشاینده بخشایشگر
إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُّبِينًا ﴿1﴾
1) همانا ما گشودیم (مشکلات را ) برای تو گشودنی شفاف
لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِن ذَنبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ وَيُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ وَيَهْدِيَكَ صِرَاطًا مُّسْتَقِيمًا ﴿2﴾
2) تا بیامرزد برای تو خداوند آنچه را که متقدم شد از بزهکاریت و آنچه را که متأخر شد – و تمام دهد نعمتش را بر تو و هدایت کند ترا به مسیری مستقیم
وَيَنصُرَكَ اللَّهُ نَصْرًا عَزِيزًا ﴿3﴾
3) و یاری کند ترا خداوند یاری کردنی شرافتمند
هُوَ الَّذِي أَنزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدَادُوا إِيمَانًا مَّعَ إِيمَانِهِمْ وَلِلَّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ﴿4﴾
4) اوست آنکه نازل کرد آرامش را در قلبهای ایمان آوردندگان- تا زیاد کند ایمانی را با ایمانشان – و برای خداوند است لشگرهای آسمانها و زمین – و بود خداوند عالم حکیم
لِيُدْخِلَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَيُكَفِّرَ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَكَانَ ذَلِكَ عِندَ اللَّهِ فَوْزًا عَظِيمًا ﴿5﴾
5) تا داخل کند مومنین و مومنات را به بهشت های که جاری می شود از زیرش رودها – جاویدانند در او- و بزداید از ایشان بدیهایشان را – و بود آن نزد خداوند پیروزی عظیم
وَيُعَذِّبَ الْمُنَافِقِينَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْمُشْرِكِينَ وَالْمُشْرِكَاتِ الظَّانِّينَ بِاللَّهِ ظَنَّ السَّوْءِ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ وَغَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَلَعَنَهُمْ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَ وَسَاءتْ مَصِيرًا ﴿6﴾
6) و عذاب کند منافقین و منافقات و مشرکین و مشرکات (عامل بتضاد )را- گمان کنندگان به خداوند گمان بدی را – بر- ایشان است گردش (ایام) بدی – و خشم کرد خداوند بر-ایشان و لعنت کرد ایشان را و آماده کرد برای ایشان جهنم را و بد شد - شدنگاهی را
وَلِلَّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا ﴿7﴾
7) و برای خداوند است لشگرهای آسمانها و زمین – و بود خداوند شرافتمند حکیم
إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا ﴿8﴾
8) همانا ما فرستادیم ترا شاهدی و مژده دهنده ای و اخطار کننده ای
لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُعَزِّرُوهُ وَتُوَقِّرُوهُ وَتُسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَأَصِيلًا ﴿9﴾
9) تا ایمان بیاورید به خداوند و رسولش و تقویت کنید او را و احترام کنید او را – وفعالیت کنید( به پرستش ) او- سحرگاه و شامگاه
إِنَّ الَّذِينَ يُبَايِعُونَكَ إِنَّمَا يُبَايِعُونَ اللَّهَ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ فَمَن نَّكَثَ فَإِنَّمَا يَنكُثُ عَلَى نَفْسِهِ وَمَنْ أَوْفَى بِمَا عَاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا ﴿10﴾
10) همانا آنانکه بیعت می کنند با تو – قطعاً بیعت می کنند با خداوند – دست خداوند فوق دستهای ایشان است- پس کسی که شکست ( بیعت را ) پس قطعاً شکست بر خودش – و کسی که وفاء کرد به آنچه که عهد بست بر او با خداوند – پس بزودی می دهد او را مزدی عظیم
سَيَقُولُ لَكَ الْمُخَلَّفُونَ مِنَ الْأَعْرَابِ شَغَلَتْنَا أَمْوَالُنَا وَأَهْلُونَا فَاسْتَغْفِرْ لَنَا يَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِم مَّا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ قُلْ فَمَن يَمْلِكُ لَكُم مِّنَ اللَّهِ شَيْئًا إِنْ أَرَادَ بِكُمْ ضَرًّا أَوْ أَرَادَ بِكُمْ نَفْعًا بَلْ كَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا ﴿11﴾
11) به زودی می گویند برای تو جا گذاشته شدگان ( در دفاع) از اعراب( از بدوی ها) – مشغول کرد ما را اموالمان و اهلمان پس آمرزش بطلب برای ما – می گویند به زبانهایشان آنچه را که نیست در قلبهایشان – بگو پس کیست که مالک می شود برای شما از خداوند چیزی را چنانچه خواست بشما ضرری را یا خواست بشما نفعی را – بلکه بود خداوند بآنچه که عمل می کنید آگاه
بَلْ ظَنَنتُمْ أَن لَّن يَنقَلِبَ الرَّسُولُ وَالْمُؤْمِنُونَ إِلَى أَهْلِيهِمْ أَبَدًا وَزُيِّنَ ذَلِكَ فِي قُلُوبِكُمْ وَظَنَنتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ وَكُنتُمْ قَوْمًا بُورًا ﴿12﴾
12) بلکه گمان کردید اینکه هرگز منقلب نمی شود رسول و ایمان آورندگان بسوی اهلشان هیچگاه – و زینت داده شد آن در قلبهایتان و گمان کردید – گمان بدی را – و بودید قومی تلف شدگان
وَمَن لَّمْ يُؤْمِن بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ فَإِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَعِيرًا ﴿13﴾
13) و هرکس ایمان نیاورد به خداوند و رسولش – پس همانا آماده کردیم برای کافران شعله ای را
وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَغْفِرُ لِمَن يَشَاء وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاء وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا ﴿14﴾
14) و برای خداوند است فرمانروائی آسمانها و زمین – می آمرزد برای کسی که می خواهد(به عملش) و عذاب می کند کسی را که می خواهد (به عملش)– و بود خداوند آمرزنده بخشایشگر
سَيَقُولُ الْمُخَلَّفُونَ إِذَا انطَلَقْتُمْ إِلَى مَغَانِمَ لِتَأْخُذُوهَا ذَرُونَا نَتَّبِعْكُمْ يُرِيدُونَ أَن يُبَدِّلُوا كَلَامَ اللَّهِ قُل لَّن تَتَّبِعُونَا كَذَلِكُمْ قَالَ اللَّهُ مِن قَبْلُ فَسَيَقُولُونَ بَلْ تَحْسُدُونَنَا بَلْ كَانُوا لَا يَفْقَهُونَ إِلَّا قَلِيلًا ﴿15﴾
15) بزودی می گویند – جا گذاشته شدگان ( دردفاع )– آنگاه که رها شدید بسوی مکاسب (جنگ)تا بگیرید او را – بگذارید ما پیروی کنیم شما را (انها برای کسب مال می جنگند نه برای دفاع از حقوق انسان )– می خواهند اینکه تبدیل کنند کلام خداوند را – بگو هرگز پیروی نمی کنید ما را – بدینسان است شما را– گفت خداوند از قبل – پس بزودی می گویند بلکه حسد می ورزید ما را – بلکه بودند نمی فهمیدند مگر اندکی
قُل لِّلْمُخَلَّفِينَ مِنَ الْأَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ إِلَى قَوْمٍ أُوْلِي بَأْسٍ شَدِيدٍ تُقَاتِلُونَهُمْ أَوْ يُسْلِمُونَ فَإِن تُطِيعُوا يُؤْتِكُمُ اللَّهُ أَجْرًا حَسَنًا وَإِن تَتَوَلَّوْا كَمَا تَوَلَّيْتُم مِّن قَبْلُ يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ﴿16﴾
16) بگو برای جاگذاشته شدگان از اعراب (بدوی ها ) بزودی دعوت می شوید بسوی قومی که دارای آسیب شدید است - که نبرد کنید با ایشان یا اسلام آورند – پس چنانچه اطاعت کنید می دهد شما را خداوند مزد نیکوئی را – و چنانچه روی بگردانید همچنانکه رویگردانیدید از قبل – عذاب می کند شما را عذابی دردناک
لَيْسَ عَلَى الْأَعْمَى حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَمَن يَتَوَلَّ يُعَذِّبْهُ عَذَابًا أَلِيمًا ﴿17﴾
17) نیست بر کور گزندی و نه بر لنگ گزندی و نه بر مریض گزندی (که به دفاع نرود )–وهر کس اطاعت کند خداوند و رسولش را داخل کند او را در بهشت هائی که جاری می شود از زیرش رودها – وهر کس روی بگرداند عذاب می کند او را عذابی دردناک
لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيبًا ﴿18﴾
18) البته بدرستیکه راضی شد خداوند از ایمان آورندگان آنگاه که بیعت می کنند ترا زیر درخت – پس علم داشت آنچه که در قلبهایشان است – پس نازل کرد آرامش را بر-ایشان و پاداش داد ایشان را بگشایشی نزدیک
وَمَغَانِمَ كَثِيرَةً يَأْخُذُونَهَا وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا ﴿19﴾
19) و غنیمتهای بسیار که می گیرند او را – و بود خداوند شرافتمند حکیم
وَعَدَكُمُ اللَّهُ مَغَانِمَ كَثِيرَةً تَأْخُذُونَهَا فَعَجَّلَ لَكُمْ هَذِهِ وَكَفَّ أَيْدِيَ النَّاسِ عَنكُمْ وَلِتَكُونَ آيَةً لِّلْمُؤْمِنِينَ وَيَهْدِيَكُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِيمًا ﴿20﴾
20) وعده داد شما را خداوند به مکاسب بسیار ( بدون جنگ )– که می گیرید او را – پس قرار داد برای شما این (جنگ را برای دفع از حقوق تان ) – و مانع شد دستهای مردم را از شما – و تا بشود آیه ای برای ایمان آورندگان و هدایت کند شما را به مسیر مستقیم
وَأُخْرَى لَمْ تَقْدِرُوا عَلَيْهَا قَدْ أَحَاطَ اللَّهُ بِهَا وَكَانَ اللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرًا ﴿21﴾
21) و دیگرهایی (از فتوحات ) که قادر نیستید بر او – بدرستیکه احاطه کرد خداوند به او – و بود خداوند بر هر چیزی قادر
وَلَوْ قَاتَلَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوَلَّوُا الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يَجِدُونَ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا ﴿22﴾
22) و اگر نبرد می کردند با شما – آنانکه کافر شدند – البته روی می گردانیدند به پشتها – سپس نمی یابند یاوری و نه یاری کننده ای
سُنَّةَ اللَّهِ الَّتِي قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلُ وَلَن تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا ﴿23﴾
23) سنت (رسم) خداوند است آنکه – بدرستیکه گذشت از قبل – و هرگزنمی نیابی برای سنت (رسم) خداوند تبدیل شدنی
وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُم بِبَطْنِ مَكَّةَ مِن بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ وَكَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرًا ﴿24﴾
24) و اوست (خداوند)– آنکه منع کرد دستهای ایشان را از شما و دستهای شما را از ایشان – در بطن مکه از بعد اینکه موفق کرد شما را بر- ایشان – و بود خداوند بآنچه که عمل می کنید بینشمند
هُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَالْهَدْيَ مَعْكُوفًا أَن يَبْلُغَ مَحِلَّهُ وَلَوْلَا رِجَالٌ مُّؤْمِنُونَ وَنِسَاء مُّؤْمِنَاتٌ لَّمْ تَعْلَمُوهُمْ أَن تَطَؤُوهُمْ فَتُصِيبَكُم مِّنْهُم مَّعَرَّةٌ بِغَيْرِ عِلْمٍ لِيُدْخِلَ اللَّهُ فِي رَحْمَتِهِ مَن يَشَاء لَوْ تَزَيَّلُوا لَعَذَّبْنَا الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ﴿25﴾
25) ایشان – آنانند که کافر شدند و جلو گیری کردند شما را از مسجد الحرام – و هدیه ادامه داده شده ( برای قربانی ) را اینکه برسد به محلش – و اگر نبودند مردان ایمان آورندگان و زنان ایمان آورندگان – که علم نداشتید ایشان را اینکه پایمال کنید ایشان را – پس اصابت کند شما را از ایشان عیبی را بدون علمی – تا داخل کند خداوند در رحمتش کسی را که می خواهد- اگر جدا می شدند – البته عذاب می کردیم – آنان را که کافر شدند از ایشان عذابی دردناک
إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوَى وَكَانُوا أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَهَا وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا ﴿26﴾
26) آنگاه که قرار دادآنان راکه کافر شدنددرقلبهایشان حمایت کردن را– حمایت کردن جاهلیت را – پس نازل کرد خداوند آرامش رابر رسولش و بر ایمان آورندگان و ملزم کرد ایشان را به کلمه تقوی ( عمل باصول راهمای حق) – و بودند محقتر به او و اهلش - و بود خداوند به همه چیز عالم
لَقَدْ صَدَقَ اللَّهُ رَسُولَهُ الرُّؤْيَا بِالْحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ إِن شَاء اللَّهُ آمِنِينَ مُحَلِّقِينَ رُؤُوسَكُمْ وَمُقَصِّرِينَ لَا تَخَافُونَ فَعَلِمَ مَا لَمْ تَعْلَمُوا فَجَعَلَ مِن دُونِ ذَلِكَ فَتْحًا قَرِيبًا ﴿27﴾
27) البته بدرستیکه صادق کرد خداوند به رسولش رویاء را به حق - البته داخل می شوید حتماً به مسجد الحرام چنانچه خواست خداوند امنیت یافتگان – چینندگان(موی )سرهایتان و کوتاه کنندگان (ناخن ) – که نمی ترسید – پس علم داشت – آنچه را که علم نداشتید – پس قرار داد از غیر آن فتحی نزدیک
هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا ﴿28﴾
28) اوست (خداوند)آن که فرستاد رسولش را به هدایت و دین ( قانون ) حق – تا غالب گرداند ( به دلیل و برهان ) او را ( دین حق را ) بر دین همگی ( بر دینهای بشر ساخته ) – و کافی بود بسببی خداوند شاهد است
مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاء عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاء بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذَلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَمَثَلُهُمْ فِي الْإِنجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَى عَلَى سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًا ﴿29﴾
29) محمد رسول خداوند است – و آنانکه با اویند شدیدتراند بر کافران(منکران حق و حقوق انسان ) – و بخشایشگرند میانشان(در جامعه حقوقمدار ) – می بینی ایشان را رکوع کنندگان – سجده کنندگان – که می طلبند فضلی را از خداوند و رضایتی را- علامتشان (شادی و امید ) در رویهایشان است از اثر سجده ها ( در قبول حق و عمل به ان )- آن که مانند شان در تورات و مانندشان در انجیل است – مانند زراعتی که بیرون آورد جوانه اش را پس قوی کرد او را – پس غلیظ شد – پس پردازش شد بر ساقش – متعجب می کند زارعان را – تا به غیظ آورد بسبب ایشان کافران را – وعده خداوند است آنان را که ایمان آوردند و عمل کردند اصلاحات را از ایشان آمرزشی و مزدی عظیم است .
سوره الحجرات (49)
بخش اتاقها
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
بنام خداوند بخشاینده بخشایشگر
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿1﴾
1) ای آنانکه ایمان آوردید تقدم نجوئید بین دستهای (تایید ) خداوند و رسولش ( قران ) و تقوا داشته باشید ( با حفظ اصول راهنمای حق در اندیشه و عمل ) خداوند را – همانا خداوند شنوای عالم است
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَلَا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَن تَحْبَطَ أَعْمَالُكُمْ وَأَنتُمْ لَا تَشْعُرُونَ ﴿2﴾
2) ای آنانکه ایمان آوردید مرتفع نکنید صداهایتان را فوق صدای پیامبر (وهر تبیین کننده قران ) و آشکار نکنید برای او به گفتار – مانند آشکار کردن بعضیتان برای بعضی – اینکه (مبادا) هدر شود اعمالتان و شما شعور ندارید
إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ أُوْلَئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوَى لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِيمٌ ﴿3﴾
3) همانا آنانکه فرو می آورند صداهایشان را نزد رسول خداوند(و نزد هر مبلغ قران ) - آنها – آنانند که امتحان کرد خداوند قلبهایشان را برای تقوی – برای ایشان است آمرزش و مزدی عظیم
إِنَّ الَّذِينَ يُنَادُونَكَ مِن وَرَاء الْحُجُرَاتِ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ ﴿4﴾
4) همانا آنانکه ندا می کنند ترا از فراز موانع (و ادامه دهندگان راه تورا ) اکثرشان تعقل نمی کنند
وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿5﴾
5) و اگر همانا ایشان صبر می کردند تا بیرون آئی ( تو و هر رسول مبلغ ) - بسوی ایشان البته بود بهتر برای ایشان و خداوند آمرزنده بخشایشگر است
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن جَاءكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَيَّنُوا أَن تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ ﴿6﴾
6) ای آنانکه ایمان آوردید چنانچه آورد شما را فاسقی(متمردی) خبری را پس شفاف کنید – اینکه ( مبادا )اصابت دهید قومی را به جهالت پس – می شوید بر آنچه که کردید پشیمانان
وَاعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِيرٍ مِّنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمَانَ وَزَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ وَكَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ أُوْلَئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ ﴿7﴾
7) و علم داشته باشید همانا در شماست رسول خداوند ( واکنون دارندگان اصول راهنمای حق ) اگر اطاعت کند شما را در بسیاری از امر – البته بزحمت می افتادید و لکن خداوند – محبوب کرد بسوی شما ایمان را و زینت داد او را در قلبهایتان و متنفر کرد بسوی شما کفر و تمرد و سرپیچی را – آنها ایشانند که رشد یافتگانند
فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ﴿8﴾
8) فضلی است از خداوند و نعمتی – و خداوند عالم حکیم است
وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّى تَفِيءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِن فَاءتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ ﴿9﴾
9) و چنانچه دو طائفه از ایمان آوردندگان نبرد کردند – پس اصلاح کنید میانشان – پس چنانچه – طلبید (برتری را ) یکیشان بر دیگری– پس نبرد کنید با آنکه می طلبد (برتری ) را تا رجوع کند بسوی امر خداوند – پس چنانچه رجوع کرد پس اصلاع کنید میانشان به عدالت و انصاف کنید ( عمل به حقوق و تکالیف ) – همانا خداوند دوست دارد انصاف کنندگان را
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ﴿10﴾
10) قطعاً ایمان آورندگان نظیرانند – پس اصلاح کنید میان نظیرانتان – و تقوا داشته باشید شاید شما بخشایش کرده شوید
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن يَكُونُوا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَى أَن يَكُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ وَمَن لَّمْ يَتُبْ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿11﴾
11) ای آنانکه ایمان آوردید مسخره نکند قومی از قومی – ممکن است اینکه بشوند بهتر از ایشان و نه زنانی از زنانی ممکن است اینکه بشوند بهتر از ایشان – و نکوهش نکنید خودهایتان را – و انگ نزنید با لقبها –آسیبدار نامی است تمرد کردن بعد از ایمان – و کسی که توبه نکند – پس آنها – ایشانند که ظالمانند
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَب بَّعْضُكُم بَعْضًا أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَن يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِيمٌ ﴿12﴾
12) ای آنانکه ایمان آوردید – اجتناب کنید بسیاری از گمان را همانا بعضی از گمان - گناه است – و جاسوسی نکنید و غیبت نکنید بعضیتان بعضی را – آیا دوست دارد یکیتان اینکه بخورد گوشت نظیرش را که مرده - پس تنفر داشتید او را – و تقوا داشته باشید ( با حفظ اصول راهنمای حق ) خداوند را – همانا خداوند توبه پذیر بخشایشگر است
يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُم مِّن ذَكَرٍ وَأُنثَى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ ﴿13﴾
13) ای مردم همانا ما خلق کردیم شما را از مذکر و مونث و قراردادیم شما را شعبه ها و قبیله ها – تا بشناسید (همدیگر را ) همانا گرامیترین شما نزد خداوند – با تقوا ترین شماست – همانا خداوند عالم آگاه است
قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَكِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمَانُ فِي قُلُوبِكُمْ وَإِن تُطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا يَلِتْكُم مِّنْ أَعْمَالِكُمْ شَيْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿14﴾
14) گفتند اعراب (بدویها ) ایمان آوردیم – بگو ایمان نیاوردید – و لکن بگوئید که اسلام آوردیم – و هنوز داخل نشده ایمان در قلبهایتان – و چنانچه اطاعت کنید خداوند و رسولش را کم نکند شما را از اعمالتان چیزی را – همانا خداوند آمرزنده بخشایشگر است
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُوْلَئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ ﴿15﴾
15) قطعاً ایمان آورندگان – آنانند که ایمان آوردند به خداوند و رسولش – سپس تردید نکردند و جهاد (دفاع) کردند به اموالشان و خودهایشان در جهت ( حاکمیت ولایت جمهورمردم بجانشینی ازحاکمیت ولایت مطلقه ) خداوند – آنها ایشانند که راستگویانند
قُلْ أَتُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِينِكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿16﴾
16) بگو آیا تعلیم می دهید خداوند را به دینتان ( قانونتان )– و خداوند علم دارد به آنچه که در آسمانها و آنچه که در زمین است – و خداوند به هر چیزی عالم است
يَمُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا قُل لَّا تَمُنُّوا عَلَيَّ إِسْلَامَكُم بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَدَاكُمْ لِلْإِيمَانِ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ﴿17﴾
17) منت می گذارند بر تو اینکه اسلام آوردند – بگو منت نگذارید بر من اسلامتان را – بلکه خداوند منت می گذارد بر شما اینکه هدایت کرد شما را برای ایمان – چنانکه بودید راستگویان
إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿18﴾
18) همانا خداوند علم دارد به غیب آسمانها و زمین – و خداوند بینشمند است بآنچه که عمل می کنید
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر